“ยังมีวิธีอื่นอีกหรือไม่? หากไม่มีแล้ว ก็จงยอมตายเสียแต่โดยดี!”
หลี่เทียนหยวนกล่าวอย่างเรียบเฉย ก่อนยื่นมือออกไปอย่างไม่ใส่ใจ ฝ่ามือประทับพลันใหญ่โตดุจขุนเขา กดข่มห้วงมิติเอาไว้
“ไม่!”
ราชันเจียวทองหดรูม่านตาลงเล็กน้อย สีหน้าเผยความหวาดกลัวอย่างยิ่ง เขารู้ดีว่าครานี้ตนคงรอดยาก
ความคิดของเขาพลันแล่นวุ่น ครุ่นคิดหากลอุบายมากมาย แต่น่าเสียดาย ไม่ว่ากลอุบายใดก็ไร้ประโยชน์
เพราะเมื่อเผชิญหน้ากับพลังอันเด็ดขาด วิธีการใด ๆ ล้วนไร้ผล เป็นเพียงเมฆหมอกเท่านั้น
พลังของหลี่เทียนหยวนแข็งแกร่งเกินจินตนาการ ต่อให้เป็นมหาจักรพรรดิปีศาจสวรรค์ก็ยังไม่อาจแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เขาไม่มีทางต้านทานได้เลย
“ตายเสีย!”
หลี่เทียนหยวนแค่นเสียงเย็น ฝ่ามือประทับแผ่คลื่นพลังอันน่าสะพรึง ก่อนกระแทกลงมาอย่างเกรี้ยวกราด
“อ๊าก!”
ราชันเจียวทองส่งเสียงคำรามโหยหวน
เขาไม่ยินยอม!
ทว่าทุกอย่างสายเกินไปแล้ว ร่างเนื้อของเขาแตกสลายในทันที วิญญาณก็สลายไปพร้อมกัน
นับแต่นี้ ราชันเจียวทองผู้ยิ่งใหญ่ก็สิ้นชีพลง!
ชั่วขณะนั้น ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถทั้งผืนเงียบงัน เสียงลมหายใจของผู้บำเพ็ญทุกคนราวกับหยุดลง สายตาทุกคู่จับจ้องหลี่เทียนหยวนอย่างเหม่อลอย เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
นี่มันตัวตนเช่นไรกัน ถึงกับสังหารสามราชันแห่งภูเขาหมื่นปีศาจได้!
พวกเขาไม่ใช่คนธรรมดาที่ไร้ความสำคัญ หากแต่เป็นมหาอำนาจว่าที่จักรพรรดิแท้จริงทั้งสาม ผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานใต้มหาจักรพรรดิ ทว่าบัดนี้กลับสิ้นชีพลงด้วยน้ำมือหลี่เทียนหยวน!
ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
“ขะ... สวรรค์! เขาเป็นใครกันแน่? เหตุใดพลังของเขาจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?”