“ท่านอาจารย์ นี่ท่านกำลังทำอะไรหรือ?”
ทั้งสองมองปราณหงเหมิงที่ยื่นมาตรงหน้าอย่างฉงน
“ก็ให้พวกเจ้าน่ะสิ” หลี่เทียนหยวนกล่าวอย่างเรียบเฉย
“หา!”
ทั้งสองได้ยินดังนั้นก็พลันตะลึง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “ท่านอาจารย์ นี่ท่าน...”
พวกนางไม่เคยคิดเลยว่าอาจารย์ของตนจะมอบปราณหงเหมิงล้ำค่าเช่นนี้ให้ นี่...ช่างใจกว้างเกินไปแล้วกระมัง!
“ของสิ่งนี้ล้ำค่าเกินไปแล้ว ท่านอาจารย์ เก็บไว้ใช้เองเถิดเจ้าค่ะ”
“ใช่แล้ว ท่านอาจารย์ พวกเราสองคนมีระดับการบำเพ็ญต่ำต้อย หากใช้สมบัติเช่นนี้ก็สิ้นเปลืองเกินไป ไม่คุ้มค่าเลยเจ้าค่ะ”
เจียงเยว่หลีและมู่หรงหมิงเยว่ไม่กล้ารับ แม้จะรู้ว่าอาจารย์ดีกับพวกนางมาก แต่ของล้ำค่าเช่นนี้ พวกนางจะรับไว้ได้อย่างไร
ต้องรู้ว่าปราณหงเหมิงนั้นแตกต่างจากสมบัติทั่วไป นี่คือสมบัติล้ำค่าสูงสุดที่หาได้ยากยิ่งในโลก สามารถชี้นำผู้บำเพ็ญให้ทะลวงพันธนาการ ก้าวสู่ระดับที่สูงขึ้น และมอบโอกาสให้บรรลุเป็นจักรพรรดิ
สมบัติเช่นนี้ตลอดชั่วชีวิตอาจพบเจอได้เพียงไม่กี่ครั้ง เกรงว่าจะมีเพียงเมื่อวิถีสวรรค์ประทานให้เท่านั้น ทว่าอาจารย์กลับยินดีนำออกมามอบให้พวกนาง
“ไม่มีเรื่องคุ้มหรือไม่คุ้มหรอก พวกเจ้าเป็นศิษย์ของข้า ต่อให้ปราณหงเหมิงนี้ล้ำค่าเพียงใด ข้าก็ยินดีมอบให้”
หลี่เทียนหยวนกล่าวอย่างเรียบเฉย
ถ้อยคำนี้ทำให้สองสาวซาบซึ้งยิ่งนัก ในใจพลันเกิดความอบอุ่นขึ้นมา
“ท่านอาจารย์...”
“เอาละ ไม่ต้องพูดแล้ว รีบรับไปเสีย หากไม่รับ อาจารย์จะไม่พอใจแล้วนะ”
หลี่เทียนหยวนแสร้งทำสีหน้าโกรธ “อาจารย์เพียงอยากเห็นพวกเจ้าก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลก ขอเพียงตั้งใจบำเพ็ญให้ดี ก็ถือเป็นการตอบแทนข้าที่ดีที่สุดแล้ว”