บนแท่นทะยานสวรรค์
เจียงเยว่หลีอาบไล้อยู่ใต้กลิ่นอายแห่งการรังสรรค์สูงสุด ร่างทั้งร่างถูกปกคลุมด้วยแสงเจิดจ้าหลากสี งดงามสะดุดตาประหนึ่งดวงตะวันเจิดจ้า
รูขุมขนทั่วร่างของนางราวกับเปิดออก กลืนกินกลิ่นอายแห่งการรังสรรค์สูงสุดที่โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าอย่างตะกละตะกลาม
ครืน——
เมื่อเวลาผ่านไป กลิ่นอายแห่งการรังสรรค์สูงสุดก็ถูกนางดูดซับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุด ร่างกายของนางก็แปรเปลี่ยนอย่างสมบูรณ์ แผ่คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวไร้ผู้ใดเทียบ กระทั่งทะลวงถึงขั้นแปรเทวะถ้ำสวรรค์
นอกจากนี้ ความแตกฉานในวิถีกระบี่ของนางยังดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปเพราะดูดซับกลิ่นอายแห่งการรังสรรค์สูงสุดเข้าไปมากมาย ถึงกับสัมผัสได้เลือนรางถึงการหยั่งรู้ขั้นสูงสุดของวิถีกระบี่
กลิ่นอายของนางยิ่งสูงส่งเหนือโลกีย์ ราวกับเซียนที่ถูกเนรเทศลงมายังโลกมนุษย์
“นี่คือขอบเขตจิตกระบี่ทะลวงเทพ!”
“เด็กสาวผู้นี้อายุยังน้อย แต่ไม่เพียงบำเพ็ญถึงขั้นแปรเทวะถ้ำสวรรค์แล้ว แม้แต่วิถีกระบี่ยังหยั่งรู้ถึงขั้นจิตกระบี่ทะลวงเทพ ช่างน่าตกตะลึงยิ่งนัก”
“เส้นทางวิถีกระบี่ของนางไม่ด้อยไปกว่าปรมาจารย์วิถีกระบี่ที่บำเพ็ญมาหลายร้อยปี บางทีอาจเหนือกว่าด้วยซ้ำ”
“กลิ่นอายแห่งการรังสรรค์สูงสุดนี้ช่างเป็นฝีมือของสวรรค์โดยแท้ บันดาลความมหัศจรรย์นานัปการแห่งโลกหล้าให้แก่เด็กสาวผู้นี้ นี่คือผู้ที่ชะตาสวรรค์เลือกไว้”
“เด็กสาวคนนี้ทำให้แม้แต่ผู้เฒ่าอย่างข้ายังอดอิจฉาไม่ได้ พรสวรรค์กับโชควาสนาของนางต้องท้าทายสวรรค์เพียงใด ถึงได้รับวาสนาเช่นนี้?”
เหล่าผู้อาวุโสแห่งตำหนักหลิงเซียวมองเจียงเยว่หลีซึ่งกำลังอาบไล้อยู่บนแท่นทะยานสวรรค์ ต่างอดเอ่ยปากชื่นชมไม่ได้
กลิ่นอายแห่งการรังสรรค์สูงสุดล้ำค่าเพียงใด?