เจียงเทียนฮ่าวได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เคร่งขรึมลงเล็กน้อย
เป็นเช่นนั้นจริง เขาเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นราชันสวรรค์เมื่อครู่นี้ หากเทียบกับราชันสวรรค์รุ่นเก่าเหล่านี้แล้ว นับว่าห่างชั้นกันอย่างสิ้นเชิง
ทว่า วันนี้เขามาในนามของตระกูลเจียง เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาย่อมไม่ถอย มิฉะนั้นเกียรติและบารมีของตระกูลเจียงคงถูกเหยียบย่ำจนป่นปี้!
“หึ ๆ! ประมุขดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวสมคำร่ำลือจริง ๆ นับถือ!”
เจียงเทียนฮ่าวสูดลมหายใจลึก สีหน้าเคร่งขรึมก่อนกล่าวว่า “แต่คิดจะให้ข้าถอยไปเช่นนี้ เจ้าคงดูแคลนตระกูลเจียงเกินไปแล้ว”
“แล้วเจ้าคิดจะทำอย่างไร?”
“ส่งตัวเจียงเยว่หลีมา ส่วนหลี่เทียนหยวนที่สังหารคนของตระกูลเจียง วันนี้ก็ต้องตายเช่นกัน!”
“เป็นไปไม่ได้! ข้าบอกแล้วว่าเจียงเยว่หลีเป็นศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวของข้าแล้ว ไม่มีทางปล่อยให้เจ้าพาตัวไป ส่วนเจียงเฉิน เขาตายไปแล้ว ก็โทษได้เพียงฝีมือตนเองด้อยกว่าผู้อื่น จะไปโทษใครได้!”
ไท่เสวียนเจินเหรินส่ายหน้า น้ำเสียงหนักแน่นไม่อ่อนข้อ
“ดูท่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวคิดจะเปิดศึกกับตระกูลเจียงของข้าแล้วสินะ?”
เจียงเทียนฮ่าวหรี่ตากล่าว
“เปิดศึกแล้วอย่างไร? หรือเจ้าคิดว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวของข้าจะกลัวตระกูลเจียงของพวกเจ้า?”
ไท่เสวียนเจินเหรินหัวเราะเย็นชา ไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายแม้แต่น้อย
เขาเป็นใครกัน? เขาคือประมุขแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว ผู้ยิ่งใหญ่ที่ผงาดอยู่ในแคว้นหลีมาหลายหมื่นปี คลื่นลมลูกใหญ่เพียงใดไม่เคยพบเจอ จะถูกคนข่มขู่ให้หวาดกลัวได้อย่างไร?