ในขณะนั้นเอง เสียงระฆังอันไพเราะกังวานก็ดังขึ้น สุ้มเสียงใสกระจ่างเสนาะหู ราวกับทะลวงผ่านกาลเวลาและห้วงมิติ ก้องสะท้อนไปทั่วจวนเซียนไท่หยวน
จากนั้นทุกคนก็เห็นแม่น้ำสวรรค์ซึ่งแขวนอยู่เหนือฟ้าเก้าชั้น พลันทอดลงมาเป็นบันไดสวรรค์แห่งวาสนา มีบันไดทั้งหมดสามพันขั้น ทอดไปสู่ส่วนลึกภายในจวนเซียนไท่หยวน
บนบันไดสวรรค์เปล่งประกายเจิดจ้า กลิ่นอายเก้าสีหลากหลายสายไหลเวียนอยู่ภายใน ราวกับมีชีวิต กระโดดโลดเต้นอยู่บนขั้นบันได แผ่แสงชวนให้ลุ่มหลง
สายตาของทุกคนถูกภาพอัศจรรย์ตรงหน้าดึงดูดไปในพริบตา พากันเงยหน้ามองด้วยสีหน้าตื่นตะลึงและตกตะลึง
“นั่น... มันคืออะไร?”
พัดพับในมือกู้จิ่วเกอหยุดค้างกลางอากาศโดยไม่รู้ตัว ปากอ้าค้างเล็กน้อย บนใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและฉงนสนเท่ห์
ดวงตาทั้งสองของเขาจับจ้องบันไดสวรรค์แห่งวาสนาที่ทอดลงมาจากฟากฟ้าแน่นิ่ง ราวกับถูกพลังไร้รูปร่างบางอย่างดึงดูดจนไม่อาจละสายตา
“งดงามเหลือเกิน...”
ซูชิงชิวเผยอริมฝีปากแดง เอ่ยชื่นชมจากใจอย่างอดไม่ได้
ลั่วชิงเหยาสางเส้นผมเบา ๆ สายตาของนางจับจ้องกลิ่นอายเจ็ดสี ดวงตาเผยความตื่นตะลึงและยินดีที่ยากจะบรรยาย
ทันใดนั้น นัยน์ตาของนางเบิกกว้าง ใบหน้าปรากฏสีหน้าเหลือเชื่อ ก่อนร้องออกมาว่า “นั่น... หรือว่าจะเป็นกลิ่นอายแห่งวาสนา!”
“กลิ่นอายแห่งวาสนา?”
ทุกคนได้ยินคำพูดของลั่วชิงเหยา ก็ชะงักงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพากันสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
“นี่คือกลิ่นอายแห่งวาสนาในตำนานจริง ๆ!”
“สวรรค์ ข้าไม่ได้ฝันไปใช่หรือไม่?”
“นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ฟ้าดินหล่อเลี้ยงขึ้นมาเชียวนะ!”
เสียงอุทานของทุกคนดังระงมต่อเนื่อง ราวคลื่นยักษ์ซัดสาดก้องไปทั่วจวนเซียนไท่หยวน
หัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและตื่นเต้น ไม่คิดเลยว่าเพิ่งเข้ามาในจวนเซียนไท่หยวน ก็จะได้พบสมบัติล้ำค่าที่ท้าทายสวรรค์เช่นนี้