เมื่อเห็นผลไม้ในมือหลี่เทียนหยวนที่แผ่กลิ่นหอมโอสถเข้มข้น ลูกนกสามขาทองคำก็เผยแววตาวาววับ ทว่ามิได้กินลงไปในทันที กลับมองหลี่เทียนหยวนอย่างระแวดระวัง
“วางใจเถิด ข้าไม่ทำร้ายเจ้าหรอก”
หลี่เทียนหยวนประหนึ่งล่วงรู้ความคิดของลูกนกสามขาทองคำ จึงเอ่ยขึ้นตรง ๆ น้ำเสียงหนักแน่นไร้ข้อกังขา
ลูกนกสามขาทองคำได้ยินดังนั้นก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายยังคงเลือกเชื่อหลี่เทียนหยวน มันอ้าปากกลืนผลไม้ลงไปหลายผล
“จิ๊บ ๆ~~”
ลูกนกสามขาทองคำหลับตาลง ดูดซับพลังจากผลคืนวิญญาณเทียนหลิง บนผิวกายปรากฏแสงสีแดงจาง ๆ บาดแผลของมันค่อย ๆ ฟื้นตัว
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เทียนหยวนก็หรี่ตาลงเล็กน้อย มองอีกาสามขาสีทองที่เกาะอยู่กลางอากาศด้วยแววตาตื่นตะลึง
เขาสัมผัสได้ว่า ขณะที่บาดแผลของลูกนกสามขาทองคำฟื้นตัวอย่างต่อเนื่อง กลิ่นอายบนร่างมันก็ไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานก็ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของขั้นแก่นทองระยะปลาย
สมกับเป็นสัตว์เทพโบราณอีกาสามขาสีทอง เพียงผลคืนวิญญาณเทียนหลิงผลเดียวก็ทำให้มันบรรลุถึงขั้นนี้ได้
ยิ่งไปกว่านั้น มันยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัฒนาขึ้น ยังคงก้าวหน้าต่อไป
จุ๊ ๆ ดูท่าคราวนี้จะได้สมบัติล้ำค่ามาแล้ว!
ดวงตาหลี่เทียนหยวนเป็นประกาย หากสัตว์เทพโบราณเช่นนี้เติบโตขึ้น ย่อมสง่างามเกรียงไกร ท่องไปทั่วแปดทิศ
คิดเช่นนั้นแล้ว เขาก็อดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้
ต่อไปหากได้ขี่สัตว์เทพโบราณเช่นนี้ออกเดินทาง คงสง่างามน่าดู!
ครู่ต่อมา อีกาสามขาสีทองก็ฟื้นตัวเกือบสมบูรณ์แล้ว
บนขนสีทองอร่าม ปีกแต่ละเส้นเปล่งประกายสีทอง แผ่แรงกดดันจาง ๆ อันชวนให้ผู้คนเกรงขาม