เฉินต้าซานเงียบไปเพียงชั่วขณะ ก่อนจะล้วงธนบัตรใบใหญ่สองใบออกมาจากอกเสื้อ “ผมต้องการคูปองผ้าสำหรับ 20 ฉื่อ คูปองฝ้าย 12 จิน คูปองธัญพืช 10 จิน คูปองเนื้อ 3 จิน...”
ธนบัตรใบใหญ่ใหม่เอี่ยมสะท้อนแสงสีเขียวครามอยู่บนพื้นหิมะ
ชายสวมหมวกหนังสุนัขผุดลุกขึ้นทันที แม้แต่กระป๋องเคลือบที่กอดไว้ในอกก็ยังหล่นลงมา จนสีแดงตัวอักษรคำว่า “รางวัล” บนนั้นกะเทาะออกไปไม่น้อย...
การซื้อขายเสร็จสิ้นลงท่ามกลางความเงียบ!
เมื่อถนนหลวงเปิดใช้ สินค้าในสหกรณ์การค้าก็มีให้เลือกหลากหลายขึ้นมาก!
ลูกอมผลไม้เม็ดละ 1 เฟิน ลูกอมนมเสี่ยวหลงเหรินเม็ดละ 2 เฟิน...
ครีมบำรุงผิวโย่วอี้ ครีมไป๋เชวี่ยหลิง แป้งหอมยี่ห้อเซี่ยงไฮ้...
แม้แต่ผ้าพันคอผืนเล็กสีแดงสดก็มีขาย เพียงแต่ราคาแพงไปหน่อย ผืนละ 3 หยวน!
พนักงานประจำแผนกผ้าฝ้ายและผ้าลินินเป็นหญิงสาววัยยี่สิบต้น ๆ
เธอสวมเครื่องแบบคอจีนสีน้ำเงินเข้ม คล้ายเสื้อแบบจงซาน ตรงริมฝีปากเหมือนจะแต้มลิปสติกมาด้วย ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์อย่างเชิดหน้าชูอก
เธอเหลือบมองเฉินต้าซาน แล้วถามอย่างเกียจคร้านว่า “คุณจะซื้ออะไรหรือ”
ในยุคนี้ ท่าทีของเธอก็นับว่าดีมากแล้ว!
ที่สำคัญ เฉินต้าซานทั้งสูงโปร่งและหน้าตาดี ทำให้ใครเห็นก็อดรู้สึกชอบไม่ได้!
ถ้าเป็นคนแต่งตัวแบบนี้คนอื่น เธอคงไม่ถามด้วยซ้ำ
เพราะของในเคาน์เตอร์ของเธอล้วนราคาไม่ถูก คนทั่วไปซื้อไม่ไหว
เฉินต้าซานยิ้มอย่างสุภาพ “มีนวมฝ้ายสำหรับเตียงคู่ไหมครับ?”
ปลายหูของหญิงสาวแดงระเรื่อ เธอรีบเบือนหน้าแล้วชี้ไปด้านหลัง “แบบนี้หรือคะ?”