พวกผู้หญิงในบ้านร้อนใจจนร้องไห้ ขณะที่เฉินต้าซานกับพวกที่ขึ้นเนินเหล่ยมาแล้วกลับตื่นเต้นกันสุดขีด
ก่อนหน้านี้ พวกผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังคุยกันระหว่างช่วยกันตั้งเพิงอยู่หน้าประตู คุยไปคุยมาก็วกไปถึงเรื่องที่เฉินต้าซานพาหลี่ต้าจู้สองพี่น้องไปล่าหมูป่า
พอพูดถึงเรื่องนี้ เฉินต้าซานก็นึกถึงร่องรอยหมูป่าที่พบในเขาเมื่อสองวันก่อนขึ้นมาทันที
ทุกคนพากันส่งเสียงโห่ร้องอย่างครึกครื้น!
หลี่เอ้อร์จู้ถึงกับวิ่งกลับไปค้นประทัดที่พ่อซ่อนไว้ในไหข้าวโพดออกมา!
มีเงินอยู่ในมือแล้ว แน่นอนว่าต้องฉลองปีใหม่ให้เต็มที่!
ประทัดชนิด “หมาเหลยจื่อ” ที่หลี่เยว่จิ้นซื้อมาใหญ่เท่านิ้วโป้ง พอระเบิดดังขึ้น บ้านทั้งหลังก็ยังสั่นสะเทือนตามไปด้วย!
เมื่อเห็นของดีที่หลี่เอ้อร์จู้ใส่ถุงผ้าหยาบหอบมา เฉินต้าซานซึ่งเดิมยังลังเลอยู่บ้างก็นำกลุ่มชายฉกรรจ์ขึ้นเขาทันที
เขารู้ดีว่าอะไรควรทำแค่ไหน!
แม้การล้อมล่าแบบนี้จะเสี่ยงน้อยกว่า แต่เขาก็ยังคอยสอนทุกคนตลอดทางว่าจะรักษาความปลอดภัยอย่างไร
ตอนมาที่นี่เมื่อสองวันก่อน แม้เขาจะไม่เห็นตัวหมูป่า แต่ก็สำรวจภูมิประเทศโดยรอบไว้หมดแล้ว
เมื่อพาทุกคนมาถึงแถวป่าไผ่เหลียว ไม่นานก็พบร่องรอยที่หมูป่าขุดคุ้ยไว้ รวมถึงมูลสดบนพื้น
เฉินต้าซานย่อตัวลงทันที ใช้กิ่งไม้วาดแผนที่ภูมิประเทศลงบนหิมะ
“เอ้อร์จู้ นายมีประสบการณ์ พาพวกพี่น้องต้าจู้ไปอ้อมด้านหลัง!”
“พี่หย่งจวิน พวกพี่สองคนไปทางหุบเขาฝั่งตะวันตก!”
“พี่จื้อเฉียง ไปอยู่บนก้อนหินใหญ่ก้อนนั้น!”
“เห็นช่องตรงหน้าหรือเปล่า? เดี๋ยวฉันจะรอให้หมูป่าโผล่ตรงนั้น!”