“เฮ้อ คราวนี้กระทั่งวันเกิดอายุ 19 ปีก็ยังฉลองไม่สำเร็จ เฉินฮ่าวเสวียนเอ๋ย เฉินฮ่าวเสวียน ไม่นึกเลยว่านายจะถลำเข้าสู่มารมรรคถึงขั้นนี้แล้วหรือ?”
กู้เชียนถอนหายใจอย่างจนใจ
ที่จริงตอนนั้นเขามองอีกฝ่ายเป็นเพื่อนจากใจจริง เฉินฮ่าวเสวียนมีพรสวรรค์ไม่โดดเด่นนัก นอกจากฝึกฝนตามปกติแล้ว เขายังช่วยชี้แนะอีกฝ่ายอยู่บ่อย ๆ
ส่วนเงินที่เขาเรียกว่าทุนสนับสนุนนั้น ที่จริงส่วนใหญ่ก็ถูกเขาเอาไปใช้เอง กู้เชียนไม่ชอบติดค้างน้ำใจใคร จึงไม่เคยเกรงใจเฉินฮ่าวเสวียนกับของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ให้กันในฐานะเพื่อนเท่านั้น
“คิดจริง ๆ หรือว่าเพราะยาที่ราคาไม่กี่พันเหรียญนั่น เราถึงได้ทิ้งห่างกัน?”
กู้เชียนมองรางวัลตรงหน้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม กำหมัดแน่น
“จากนี้ต่างหาก ถึงจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เราทิ้งห่างกัน!”
“ระบบ เลือกรางวัลที่สาม”
กู้เชียนไม่ต้องคิดอะไรมาก ตอนนี้เขายังใช้สิทธิ์เข้าเรียนมหาวิทยาลัยยุทธ์ดาวสีครามไม่ได้ ส่วนการเพิ่มพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ก็แทบไม่มีประโยชน์ต่อการบุกเบิกต่างดาวในสถานการณ์ตอนนี้
ส่วนพลังฝึกปรือที่มีเพียง 25% ของขั้นเปิดวิถียุทธ์นั้น น้อยเกินไป
ถ้าเป็นพลังฝึกปรือ 79% ของขั้นเปิดวิถียุทธ์เหมือนก่อนหน้านี้ เขาอาจจะเลือกก็ได้
น่าเสียดายที่ชาตินี้ลูกชายของเขายืนหยัดได้ไม่นานนัก พอแสดงความโดดเด่นออกมา ก็ถูกเฉินฮ่าวเสวียนหมายตาเข้าแล้ว
เมื่อเทียบทั้งสามตัวเลือก วิชาหลบหลีกพื้นฐานเพิ่งถึงขั้นเริ่มต้น ยังสู้วิชาดาบไร้เงาระดับสองขั้นชำนาญไม่ได้