เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 394 ตำหนักรัตติกาลได้พรสวรรค์สีทองเพิ่มอีกหนึ่ง

6 นาที· 1.4K คำ

เฉินมั่วเก็บของติดตั้งจากซาสึเกะแล้วเดินลงจากเวทีดวลปืน

คนด้านล่างทั้งหมดจ้องมองเฉินมั่วด้วยดวงตาที่ลุกโชน

"พี่เย่หานโคตรเทพ!"

"พี่เย่หานเท่สุด ๆ!"

"พี่เย่หาน! ตำหนักรัตติกาลของพวกพี่จะอัปเกรดเป็นกิลด์ระดับ 4 เมื่อไหร่ ผมอยากเข้าร่วมตำหนักรัตติกาล!"

"ผมก็อยาก ผมก็อยาก!"

"ทุกคนให้ทางหน่อย ตอนนี้มีกระดานจัดอันดับกิลด์แล้ว พออัปเกรดทุกคนจะเห็นได้เอง ตอนนั้นค่อยมายื่นคำขอเข้าร่วมพวกเราได้เลย" เติ้งเจี๋ยตะโกนบอกเสียงดัง

"รับทราบครับ รองประธานเติ้ง"

คนทั้งฝูงแยกทางออกมาเป็นทางเดิน

เฉินมั่วรอจังหวะแล้วรีบออกจากเวทีดวลปืนทันที

การรับมือซาสึเกะครั้งนี้ เฉินมั่วใช้ไพ่ตายออกมาแทบทุกใบจริง ๆ เหลือแค่ตุ๊กตารับแทนความตายเท่านั้นที่ไม่ได้ใช้

แน่นอน ถ้าศึกนี้ใช้ม้วนถ่ายโอนคุณสมบัติ คงไม่ต้องลำบากสู้ขนาดนี้

แต่คุณสมบัติที่ได้จากม้วนถ่ายโอนคุณสมบัตินั้นสุดท้ายก็ไม่ใช่ของตัวเอง เป็นไปไม่ได้ที่จะพึ่งพาสิ่งนี้ได้ทุกอย่าง หลายครั้งซุนเทาก็ไม่ได้อยู่ข้างกาย พึ่งพามากเกินไปก็ไม่ดี

ดังนั้นถ้าทำได้ เฉินมั่วก็ยังอยากฆ่าด้วยตัวเอง ยกเว้นจริง ๆ สู้ไม่ไหวแล้ว เขาถึงจะเลือกใช้ม้วนถ่ายโอนคุณสมบัติ

กลับมาถึงเรือนเซียวเซียง เฉินมั่วกวาดสายตามองคนทั้งหมดหนึ่งรอบ แล้วหยิบม้วนสีทองนั้นออกมายื่นให้เฉินซือหนิง

"ให้ผม! ?" เฉินซือหนิงเบิกตาโต มองเฉินมั่วด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

คนอื่น ๆ ก็แสดงสีหน้าตกใจไม่ต่างกัน ไม่มีใครคิดว่าเฉินมั่วจะมอบพรสวรรค์สีทองนี้ให้เฉินซือหนิง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป