เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 507 ปราสาทถล่ม!

6 นาที· 1.3K คำ

“ฉันต้องยืมค่าสถานะของราชาแมงป่องนรกใช้สักหน่อย มีเธออยู่เท่านั้นที่มันจะยอมยืมค่าสถานะให้ฉันโดยสมัครใจ” เฉินมั่วเอ่ยขึ้น

“โอ๋ๆ ไม่ได้ให้มันไปเป็นของฝากศพใช่ไหม” ซุนเทาโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด แล้วก็รีบสั่งการราชาแมงป่องนรกทันที

เฉินมั่ว: “........”

อีกไม่นาน ราชาแมงป่องนรกก็ถอยออกมา เดินมายืนข้างทั้งสองคน

เฉินมั่วไม่ลังเล รีบใช้ม้วนหนังสือโอนถ่ายค่าสถานะใส่ราชาแมงป่องนรกทันที

เพียงชั่วครู่ พลังอันดุดันบนตัวราชาแมงป่องนรกก็อ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว ขณะที่พลังของเฉินมั่วพุ่งทะยานขึ้นแทน

ไม่นานนัก ค่าสถานะของราชาแมงป่องนรกก็ถูกโอนย้ายมาที่ตัวเฉินมั่วจนหมดสิ้น ซุนเทารีบเก็บราชาแมงป่องนรกเข้าไปทันที เพราะตอนนี้ค่าสถานะทั้งหมดของมันเหลือแค่ 1 แค่โดนแตะเบา ๆ ก็ต้องตายแล้ว

เฉินมั่วก้มมองค่าสถานะของตัวเอง ริมฝีปากแตกยิ้ม แล้วก็หันสายตาไปที่แม่มดน้ำแข็ง มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย

“ให้พวกมันถอยหมดเลย ต่อจากนี้ฝากไว้กับฉัน!”

“ได้เลย!”

ซุนเทารีบสั่งให้บอสทั้งหลายถอยกลับมายืนเฝ้าตัวเอง แล้วจ้องมองแม่มดน้ำแข็งด้วยดวงตาเปล่งประกายวิบวับ

“ถ้าพี่ม่วกฆ่ามันตายได้ แปลว่าฉันจะได้ครอบครองมันสิน่า!?”

“นี่มันบอสขั้นสวรรค์นี่นา ถ้าครอบครองได้ ฉันก็จะ…” คิดถึงตรงนั้น หัวใจของซุนเทาก็เต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งโดยไม่รู้ตัว

“สู้ ๆ พี่ม่วก! กระชากมันให้ตาย!!!”

เฉินมั่วส่ายหน้า เขารู้ดีว่าทำไมซุนเทาถึงตื่นเต้นขนาดนี้ บอสขั้นสวรรค์ ถ้าเป็นเขาเองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน เสียดายเขาไม่มีพรสวรรค์แบบนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป