เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 506 บอสขั้นสวรรค์ผู้น่าสะพรึงกลัว

6 นาที· 1.4K คำ

“เฮฮะฮะ...”

เสียงหัวเราะน่าขนลุงดังขึ้นอีกครั้ง แม่มดน้ำแข็งกระหน่ำส่ายคทาเวทมนตร์ในมือ เกล็ดหิมะพร่างพรายโปรยปรายเต็มไปทั้งปราสาททันที หิมะแทบปกคลุมทั้งปราสาท ไม่เหลือพื้นที่หลบหลีกเลย

ใบหน้าของเฉินมั่วเคร่งขรึม เขากัดฟันแน่น ปีกมารด้านหลังกางออก ร่างหายวับไปทันที แล้วปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งต่อหน้าแม่มดน้ำแข็งกระหน่ำ

และตอนนี้เอง เฉินมั่วมองเห็นใบหน้าของแม่มดน้ำแข็งกระหน่ำชัดเจน...

นั่นคือใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอย แทบไม่มีเนื้อหนา ๆ เบ้าตาลึก จมูกแบน ปากห้อยยุบ ชวนให้นึกถึงยายแก่ที่ใกล้ฝังศพยิ่งกว่ากัน

“น่าขยะแขยงชะมัด!” เฉินมั่วบ่นในใจ ก่อนเกล็ดหิมะจะร่วงถึงตัว เขาพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายทันทีพร้อมปลดปล่อยเงาลวงตาห้าประสาน!

ไม่ว่ายังไง ตบมือก่อนแล้วค่อยว่ากัน สู้ไม่ไหวค่อยหาทางอื่น

ซิว! ซิว! ซิว!

ร่างของเฉินมั่วกลายเป็นภาพลวงตาพุ่งทะลุผ่านตัวแม่มดน้ำแข็งกระหน่ำรัว ๆ

-363264, -118846

-363264, -118846

ค่าความเสียหายลอยขึ้นเหนือศีรษะของแม่มดน้ำแข็งกระหน่ำทีละตัวเลข

เห็นตัวเลขนั้น สีหน้าของเฉินมั่วมืดครึ้มทันที

ตอนนี้เขามีทั้งไร้เทียมทานและสกิลสถานะอีกสองอย่างจากหลิงเอ๋อร์ติดตัวอยู่ เหลือเพียงกระหายเลือดกับคลั่งที่ยังไม่ได้ใช้ แต่กลับทำความเสียหายได้แค่นี้เอง..

ป้องกันของอีกฝ่ายสูงเกินไป แถมยังลดความเสียหายกายภาพได้อีก 50% ทำให้ความเสียหายของเขาถูกหั่นลงอย่างมหาศาล

เงาลวงตาห้าประสานสร้างความเสียหายได้แค่สองครั้ง ร่างของแม่มดน้ำแข็งกระหน่ำก็หายไปจากที่เดิม ทำให้ความเสียหายที่เหลือของเฉินมั่วฟันลมเปล่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป