เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 448 ใครถูกพี่ม่วกทอดทิ้ง?

6 นาที· 1.4K คำ

หลังเลื่อนขั้นสู่ระดับทองมืด การเติบโตของค่าคุณสมบัติก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกช่วงใหญ่ และค่าคุณสมบัติทุกด้านก็พุ่งขึ้นมาไม่น้อย..

พลังชีวิต: 1097040, โจมตีกายภาพ: 114482, ค่ามานา: 314350, ป้องกันกายภาพ: 51632, ป้องกันเวท: 43643

พลังชีวิตในที่สุดก็ฝ่าฝืนเส้นหนึ่งล้านไปได้ เข้าถึง 1090000 ส่วนค่าคุณสมบัติอื่น ๆ ก็เพิ่มขึ้นมากพอสมควร

"คราวนี้ช่วงเวลาหนึ่งไม่ต้องห่วงเรื่องจำนวนช่องสกิลแล้ว ต่อจากนี้เห็นสกิลดี ๆ ตรงไหนก็เรียนรู้ได้หมด" เฉินมั่วยิ้ม

ไม่นานนัก แรงผลักไสก็ส่งผ่านมา ร่างของเฉินมั่วจึงถูกเคลื่อนย้ายออกจากสมรภูมิเส้นทางเทพ

ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งที่จัตุรัสเคลื่อนย้าย ณ ตอนนี้คนส่วนใหญ่ในกลุ่มต่างออกมาจากสมรภูมิเส้นทางเทพกันหมดแล้ว เหลือเพียงหลิงเอ๋อร์ที่ยังไม่ออกมา

"เป็นไงบ้าง? ทุกคนเลื่อนขั้นกันหมดหรือเปล่า?" เฉินมั่วมองไปที่คนทั้งกลุ่ม

"ฮ่า ๆ แน่นอนอยู่แล้ว ยกเว้นบางคน เหลือทุกคนเลื่อนขั้นสำเร็จหมด" ซุนเทาหัวเราะ

"บางคน?" เฉินมั่วเผลอหันสายตาไปมองหลิวฮ่าวอวี่

"พี่ม่วก สายตาแบบนั้นคืออะไร? ทำไมไม่ดูคนอื่นเลย มองมาแต่ผมคนเดียว?" หลิวฮ่าวอวี่ทำหน้าเซ็งสุด ๆ

"เอาเถอะ ก็ผมไง!"

"แต่ผมไม่ได้ฝีมืออ่อนนะ ผมแค่ดวงซวย! ไม่รู้เจ้านั่นมันเป็นโรคอะไร เดี๋ยวก่อนก็ปกติดี พอเห็นหน้าผมปุ๊บก็ล็อกเป้ามาฆ่าผมแต่ผู้เดียว ยังยุยงคนอื่นให้ช่วยกันมุงฆ่าอีก! พูดแต่ว่าเผ่ามนุษย์แข็งแกร่งเกินไป ต้องกำจัดทิ้งให้หมดก่อน ไม่งั้นพวกมันจะไม่มีโอกาส"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป