ยามาโมโตะมองไปยังสมาชิกตำหนักรัตติกาลที่ยืนแน่นขนัดนับไม่ถ้วน ใบหน้าของมันก็มืดครึ้มลงจนสุดซีก
แม้จำนวนฝ่ายตรงข้ามจะไม่ได้มากกว่าพวกมัน แต่นั่นคือตำหนักรัตติกาลนี่นา ใครบ้างไม่รู้ว่าสมาชิกตำหนักรัตติกาลนั้นน่ากลัวแค่ไหน
แค่ดูจากค่ากำลังรบอันน่าสิ้นหวังบนกระดานจัดอันดับกิลด์ก็รู้ได้ว่า ความแข็งแกร่งของตำหนักรัตติกาลนั้นไม่มีกลุ่มใดเทียบได้ ไม่ว่าจะเป็นพรสวรรค์หรืออุปกรณ์ สมาชิกตำหนักรัตติกาลล้ำหน้าพวกมันไปมากเกินไป
ยามาโมโตะส่งสายตาเป็นสัญญาณให้ผู้นำระดับสูงของพันธมิตรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หมายความว่าให้รีบเรียกกำลังสนับสนุน
แล้วมันหันไปมองเติ้งเจี๋ย ยิ้มแห้ง ๆ แล้วพูดว่า "ไม่ทราบว่าพี่น้องท่านนี้มีนามว่าอะไร"
"ไสหัวไป! ใครว่าฉันเป็นพี่น้องกับแก!" เติ้งเจี๋ยแสดงความรังเกียจเต็มหน้า
สีหน้าของยามาโมโตะตึงครึ้มไปชั่วขณะ แต่ก็ยังฝืนกลั้นความโกรธแล้วยิ้ม "ท่านคงเป็นผู้นำระดับสูงของตำหนักรัตติกาลสินะ เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างพวกเรากับกิลด์น้ำค้างเงิน ตำหนักรัตติกาลไม่จำเป็นต้องยุ่งเกี่ยวด้วยหรอกนะ"
"แม้ตำหนักรัตติกาลของท่านจะแข็งแกร่งมาก แต่พวกเราก็ไม่ใช่ของกินง่าย ๆ ถ้าลงมือกันจริง ๆ ตำหนักรัตติกาลก็จะบาดเจ็บหนัก เวลานั้นจะไปอธิบายกับเย่หานยังไงล่ะ"
“เฮอะ อยากถ่วงเวลา? เสียใจด้วย แกไม่มีโอกาสแบบนั้น!” เติ้งเจี๋ยหัวเราะเย็น
"ฆ่า!"
ทันทีที่คำพูดของเติ้งเจี๋ยจบลง สมาชิกตำหนักรัตติกาลทั้งหมดเบื้องหลังก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน ผู้พิทักษ์โล่พุ่งเข้าใส่ นักรบตามติดเข้าไป พลธนูเหนี่ยวธนูยิง นักเวทย์แกว่งคทาเวทมนตร์ปล่อยสกิลวงกว้างทีละสกิลกระหน่ำใส่ผู้เล่นพันธมิตรอย่างโหดเหี้ยม สกิลเสริมพลังของนักบวชก็ตกลงมาทันเวลาบนตัวผู้พิทักษ์โล่และนักรบที่พุ่งนำหน้า