เมืองเยียนหยุน..
ลานกว้างแห่งหนึ่ง..
ผู้เล่นจำนวนมากมายกำลังสังหารกันอย่างครื้นครึก..
ยังเป็นเหตุการณ์เดิม ผู้เล่นจากหลายประเทศร่วมมือกันล้อมสังหารผู้เล่นหัวเซี่ยกลุ่มหนึ่ง
ผู้เล่นหัวเซี่ยกลุ่มนี้มีจำนวนราว 7-8 พันคน แต่ผู้เล่นพันธมิตรที่ล้อมพวกเขาไว้กลับมีมากถึงสองหมื่นกว่าคน
ขณะนี้ผู้เล่นหัวเซี่ย 7-8 พันคนถูกผู้เล่นพันธมิตรสองหมื่นกว่าคนดักตายไว้ พยายามฝ่าวงล้อมอย่างไรก็ไม่สำเร็จ
ยิ่งการต่อสู้ยืดเยื้อ จำนวนคนก็ยิ่งลดลงเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้ากรูกันมาจากด้านไกล ตามมาด้วยเงาร่างจำนวนมหาศาลที่ปรากฏเข้ามาในสายตาของทุกคนในสนาม
ไม่ว่าจะผู้เล่นพันธมิตรหรือผู้เล่นหัวเซี่ย ต่างก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที จ้องมองเงาร่างที่โผล่มาแบบกะทันหันนั้นไม่วางตา
เมื่อเงาร่างเหล่านั้นเข้ามาใกล้ ผู้เล่นพันธมิตรทุกคนต่างหน้าตึง เพราะเงาร่างเหล่านั้นล้วนเป็นผู้เล่นหัวเซี่ยทั้งสิ้น
"เกิดอะไรขึ้น!? ไม่ใช่บอกว่าผู้เล่นหัวเซี่ยในเมืองเยียนหยุนถูกดักตายหมดแล้วเหรอ? ทำไมยังมีผู้เล่นหัวเซี่ยโผล่มาได้ตั้งเยอะ!" เพ่ยซือ หัวหน้าผู้เล่นแดนงาม หน้ามืดคล้ำอย่างเห็นได้ชัด
พวกเขาลำบากลำบนดักกลุ่มผู้เล่นหัวเซี่ยนี้ไว้ได้ กำลังจะจัดการให้จบสิ้น แต่จู่ ๆ กลับมีผู้เล่นหัวเซี่ยโผล่มาตั้งมากมาย นี่มันจะให้คนอยู่ได้อย่างไร?
"ไม่รู้สิ ข้างบนแจ้งมาว่าให้จัดการแค่กลุ่มผู้เล่นหัวเซี่ยนี้พอ ส่วนผู้เล่นหัวเซี่ยกลุ่มอื่นมีคนดูแลอยู่แล้ว ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้..."