"ตอนนี้พวกเราจะทำยังไง? รีบหนีดีไหม?" มีคนกระซิบถามเสียงต่ำ
"ทุกคนอย่าเพิ่งตื่นตระหนก เรายังมีโอกาส..." ในตอนนั้น ผู้เล่นจากญี่ปุ่นกลุ่มหนึ่งที่อยู่ที่นี่แต่แรกก็รีบรุดเข้ามา
"เย่หานคนนั้นใช้สกรอลพิเศษถึงได้ต้านท่านซาสึเกะได้ แต่สกรอลของเขามีเวลาจำกัด ขอแค่พวกทุกคนช่วยท่านซาสึเกะถอนตัวออกมา พอเวลาของสกรอลหมด การที่ท่านซาสึเกะจะฆ่าเย่หานก็ง่ายดาย!"
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ผู้เล่นฝ่ายพันธมิตรก็แสดงสีหน้าลังเลออกมาทั้งหมด
แต่แล้ว ณ ขณะนั้นเอง ร่างหนึ่งก็ก้าวออกมาจากแนวรบฝ่ายหัวเซี่ย มองพวกเขาด้วยรอยยิ้มเย็นชา...
"พวกแกคิดว่าฉันจะให้โอกาสพวกแกผ่านไปได้เหรอ?"
"จ้าวฮุน! แน่ใจนะว่าจะสู้!?" ฟอสเตอร์ ผู้เล่นจากแดนงามที่เป็นหัวหน้าของผู้เล่นฝ่ายพันธมิตรกล่าวเสียงเย็น
เขาเป็นหนึ่งในรองประธานของกิลด์ทางการแดนงาม และเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของผู้เล่นพันธมิตรกลุ่มนี้
จ้าวฮุนไม่ตอบเขา เพียงแค่ก้าวออกไปหนึ่งก้าว
และตามการเคลื่อนไหวของเขา ผู้เล่นหัวเซี่ยอีกหลายแสนคนเบื้องหลังก็ก้าวออกไปพร้อมกันหนึ่งก้าวเช่นกัน
จากภาพตรงนี้จะเห็นได้ว่าผู้เล่นหัวเซี่ยกลุ่มนี้มีวินัยสูงมาก ก่อนที่เกมมาเยือนคงเป็นทหารมาก่อน
ฟอสเตอร์มองภาพตรงหน้า คิ้วก็ขมวดมุ่น
เขารู้ดีว่าการปะทะกันในสถานการณ์แบบนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างไม่ได้อะไรกลับไป
แต่เมื่อมองดวงตาของคนฝ่ายหัวเซี่ยนั่น มันชัดเจนว่าถ้าพวกเขากล้าขยับตัว ย่อมจบกันด้วยความตายไม่มีใครรอดแน่นอน