"เย่...เย่หาน! เจ้าจะทำอะไรกันแน่ถึงจะยอมปล่อยพวกข้า! ?"
ชายวัยกลางคนที่รอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิดด้วยความช่วยเหลือของไอเทมสำรองชีวิตชิ้นหนึ่ง มองไปยังเฉินมั่วอย่างตื่นตระหนก
"ปล่อยพวกเจ้า? ไม่ไม่ไม่ การปล่อยพวกเจ้าเป็นภารกิจของพระผู้เป็นเจ้า ส่วนภารกิจของข้าคือการส่งพวกเจ้าไปพบพระผู้เป็นเจ้า!" เฉินมั่วหัวเราะเย็นๆ หนึ่งครั้ง ก่อนใช้ท่ากระหายเลือดฟันตัดโดยตรง แล้วเก็บชีวิตของชายคนนั้นไปเป็นของตาย
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ซาสึเกะแอบชักใจให้ผู้เล่นนานาชาติล้อมสังหารผู้เล่นหัวเซี่ยก่อนหน้านี้ แค่ความผิดบาปที่แคว้นวาโวะกระทำต่อช่องแคบก็มีมากมายเหลือเกิน จนมีเพียงการลบแคว้นวาโวะออกไปจากโลกนี้อย่างสิ้นซากเท่านั้นถึงจะชดใช้ได้
ถ้าไม่ใช่เพราะเมืองหลักห้ามฆ่ากัน เฉินมั่วก็คงได้สังหารอย่างสะใจในเมืองไปนานแล้ว ลบผู้เล่นแคว้นวาโวะออกไปจนหมดสิ้น
แต่ก็ไม่เป็นไร เมื่อพลังของเขาเข้มแข็งขึ้นจนสามารถเผชิญหน้ากับ NPC ได้ เขาจะต้องกลับมาสังหารอย่างถึงที่สุดในเมืองนี้ให้ได้แน่
กวาดสายตามองของดรอปที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น เฉินมั่วคิดขึ้นมาทันที รวบรวมอุปกรณ์ตั้งแต่ระดับทองมืดขึ้นไปเก็บเข้าอินเวนทอรี่ทั้งหมด จากนั้นกางปีกมารบินขึ้นไปบนท้องฟ้า เริ่มค้นหาเป้าหมายกลุ่มถัดไป
หลังจากได้ปีกมารทะลวงฟ้าและวิชาแผ่นฟ้าพิฆาตแผ่นดินมา เฉินมั่วก็มีประสิทธิภาพในการสังหารเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด
ก่อนที่ข่าวจะลามไปถึงหูของผู้เล่นแคว้นวาโวะ เขาได้สังหารผู้เล่นแคว้นวาโวะไปแล้วหลายกลุ่มติดต่อกัน
เมื่อข่าวลามออกไปจนหมด ผู้เล่นแคว้นวาโวะทั้งหมดวิ่งหนีกลับเข้าเมือง เฉินมั่วก็ได้ฆ่าไปแล้วกว่าหนึ่งหมื่นคน