เมื่อเห็นว่าพวกนี้ลงมือกันจริง ๆ เฉินมั่วถึงกับขำออกมาด้วยความโมโห
นับตั้งแต่เกมมาเยือน มีแต่เขาที่รังแกคนอื่น ไม่เคยมีวันไหนที่คนอื่นจะมารังแกเขาบ้าง
ยังจะแกะชุดเกราะของเขาซะอีก นี่มันขี้ข้าทนได้แต่เจ้านายทนไม่ได้แล้ว!
ในจังหวะที่มือผู้เล่นประเทศอินเดียหลายคนกำลังจะแตะต้องเขา ดาบสงครามเปลวสุริยันก็ปรากฏขึ้นในมือเฉินมั่ว แสงใบดาบพุ่งผ่าน แถบเลือดเหนือหัวคนประเทศอินเดียหลายคนถูกล้างเป็นศูนย์ในพริบตา ร่างพวกมันล้มฟับลงไปตรง ๆ
ภาพที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ผู้เล่นประเทศอินเดียที่ตั้งใจจะลงมือต่อตัวแข็งค้างอยู่กับที่ มือที่เอื้อมออกไปหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ
พวกมันกล้าลงมือขนาดนั้นก็เพราะคิดว่าในเมืองห้ามฆ่าคน ใครเล่าจะคาดคิดว่าคนตรงหน้านี้กล้าฆ่าคนกลางเมือง!
"ฆ่าคนแล้ว!!!"
ผู้เล่นประเทศอินเดียทั้งกลุ่มตะโกนลั่นแล้วแตกฮือหนีกระจาย แต่ก็ไม่ได้หนีไปไกล เพียงแค่เว้นระยะห่างออกจากเฉินมั่ว แล้วมองดูเขาอยู่จากระยะไกล
การฆ่าคนกลางเมืองย่อมต้องถูกองครักษ์เมืองลงโทษ พวกมันอยากเห็นว่าคนนี้จะตายยังไง!
ไม่ช้า สมาชิกองครักษ์เมืองจำนวนหนึ่งก็รีบวิ่งตามมา แล้วล้อมตัวเฉินมั่วไว้อย่างรวดเร็ว
"ผู้ใดฆ่าคนในเมืองต้องตาย!" พูดจบก็ยกดาบใหญ่ในมือขึ้น จะจัดการเฉินมั่วเสีย
เฉินมั่วรีบหยิบเหรียญองครักษ์เมืองออกมาชี้ให้สมาชิกองครักษ์เมืองหลายคนดู "ข้า...ผมคือสมาชิกองครักษ์เมืองนครเทียนเชวี่ย พอมาถึงนครชางหลานก็ถูกผู้เล่นโจมตีด้วยความประสงค์ร้าย จึงต้องลงมือกำจัดพวกมัน!"
