บนสังเวียน...
หลาวหูมองเฉินมั่วที่ยืนตรงข้าม ทั้งตัวก็เริ่มไม่ไหวแล้ว
“กิจกรรมอะไรของมันเนี่ย!? โผล่มาเจอกันแบบนี้ได้ไง!?” หลาวหูบ่นอย่างหมดแรง
เฉินมั่วกลับไม่รู้สึกอะไร เขามองออกมานานแล้วว่าระบบจับคู่ของกิจกรรมนี้คือผู้ชนะจับคู่กับผู้ชนะ ผู้แพ้จับคู่กับผู้แพ้ พวกเขาที่ชนะต่อเนื่องกันแบบนี้ไม่ช้าก็เร็วต้องเจอกันอยู่แล้ว
ถ้าเดาไม่ผิด ถ้ารอบนี้เขาชนะหลาวหู รอบหน้าก็จะจับคู่กับคนที่ชนะต่อเนื่องเช่นกัน อาจเป็นคนอื่นของเรือนเซียวเซียง หรือไม่ก็เจ้าของพรสวรรค์ระดับทองคนอื่น
การจับคู่แบบนี้ แทบไม่มีใครชนะต่อเนื่องได้อยู่ร่ำไป ยกเว้นเขาคนเดียว
“จะลงมือไหม?” เฉินมั่วมองหลาวหูพร้อมยิ้ม
“ลงมือบ้าอะไร ฉันไม่อยากถูกทุบอยู่เฉยๆ” หลาวหูส่ายหัวอย่างขมขื่น เมื่อนับถอยหลังเริ่มต่อสู้จบลง เขาก็เลือกยอมแพ้อย่างไม่ลังเล
ไม่นาน ทั้งสองก็ถูกเคลื่อนย้ายกลับมาที่เรือนเซียวเซียงอีกครั้ง
สังเวียนหมายเลข 201 เติ้งเจี๋ยก็เจอคนรู้จักเช่นกัน...
ยุนซวง ประธานกิลด์หยุนซวงที่เคยพบมาแล้วที่เมืองเยียนหยุน
เมื่อได้เห็นหญิงสาวท่านั้นในชุดเกราะสีเงินทั้งชุด ใบหน้าเต็มไปด้วยความหนักแน่นอีกครั้ง หัวใจของเติ้งเจี๋ยก็เต้นแรงขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ
“ประธานยุน ไม่เจอกันนานเลยนะ” เติ้งเจี๋ยทักทายพร้อมยิ้ม
ยุนซวงเห็นเติ้งเจี๋ยก็อึ้งไปชั่วขณะ แล้วจึงยิ้มขมขื่น “ไม่คิดว่าจะได้เจอรองประธานเติ้ง ดูท่าทางเส้นทางชนะต่อเนื่องของฉันคงจบแค่นี้แล้วล่ะ”