เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 510 ผู้อยู่เหนือกฎ

5 นาที· 1.3K คำ

เมื่อแสงพรสวรรค์ของซุนเทาตกลงบนตัวแม่มดหิมะน้ำแข็ง ไม่นานร่างของแม่มดก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปยืนเรียบร้อยข้างกายซุนเทา

ซุนเทาขนลุกซู่จนได้ เพราะแม่มดหิมะน้ำแข็งนี่มันช่างขี้เหร่เสียจริง ๆ ตอนที่มันเข้ามาใกล้ ทำเอาเขาขนพอกสวรรค์

"ยืนห่าง ๆ ไป..." ซุนเทาหน้าเบื่อหน่ายบอกแม่มด

นี่เป็นครั้งแรกที่ซุนเทารังเกียจสัตว์เลี้ยงของตัวเองขนาดนี้..

ก่อนหน้านี้ขุนพลอมตะก็หน้าตาไม่ธรรมดาเหมือนกัน แต่เทียบกับแม่มดหิมะน้ำแข็งตัวนี้ก็ดูดีกว่าตั้งเยอะ

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่แม่มดเพ่งตามองเขาเมื่อครู่ เขาก็จำฝังใจแล้ว จึงไม่มีทางหน้าตายให้มันอยู่แล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้เฮงซวยนี่แข็งแกร่งโคตรเทพ เขาก็ไม่อยากควบคุมของขี้เหร่อย่างนี้เลย

มองไปที่ค่ามานา ซุนเทารู้สึกโล่งอกทันที

แรก ๆ เขากลัวว่าค่ามานาที่เหลือจะไม่พอควบคุมบอสขั้นสวรรค์ตัวนี้ ถึงกับเตรียมตัวยอมสละจักรพรรดิอินทรีลมพายุไว้แล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะพอดีพอดี

แม่มดหิมะน้ำแข็งใช้มานานาทีละ 75000 จุด ส่วนค่ามานาที่เหลือของเขามี 76730 จุด ถือว่าพอดีเป๊ะ

ซุนเทาก็สรุปกฎเกณฑ์ได้พอสมควรแล้ว บอสระดับเพชรใช้มานา 200 คูณเลเวล บอสขั้นปฐพีใช้ 500 คูณเลเวล บอสขั้นสวรรค์ใช้ 1000 คูณเลเวล

การจัดเต็มของเขาตอนนี้ถือเป็นขีดสุดแล้ว ต่อไปจะควบคุมบอสเพิ่มได้อีกก็ต้องเพิ่มค่ามานาต่อเท่านั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป