"อ้าว เธอกลับมาแล้วเหรอ?"
เสียงหวานชวนหลงใหลดังขึ้นพลันก็เกิดขึ้น จิ้งจอกปีศาจเก้าหางไม่รู้ปรากฏตัวอยู่ข้างกายทั้งกลุ่มเมื่อใด ทำให้ทุกคนตกใจสะดุ้ง
ซุนเทาหน้าซีดวอกไปทันที ในใจบ่นกับตัวเองว่า "คำพูดเมื่อกี๊เธอไม่ได้ยินใช่ไหมนะ ถ้าเธอได้ยินไป คงไม่รอดถึงพรุ่งนี้แน่"
โชคดีที่จิ้งจอกปีศาจเก้าหางไม่ได้ยินบทสนทนาเมื่อสักครู่ เพียงแต่เห็นเฉินมั่วปรากฏตัวก็เดินมาหา
"ไป พาฉันไปเที่ยว" จิ้งจอกปีศาจเก้าหางดึงแขนเฉินมั่วจะลากเขาออกไป
"พวกเขาเพิ่งพาเธอเล่นไปตั้งนานไม่ใช่เหรอ?" เฉินมั่วพูดอย่างปวดหัว
"พวกเขากลัวฉันเกินไป เล่นด้วยไม่สนุก"
ทุกคน: "........"
"ฉันมีธุระ ปล่อยให้พวกเขาพาไปก็ได้ หรือไม่ก็เธอไปเล่นเองเลยก็ได้" เฉินมั่วโบกมือ
เขายังต้องไปทำภารกิจเปลี่ยนคลาสอยู่ ไหนจะมีเวลาพาเธอเดินเล่น
"ยังไงน่ะ? คำพูดที่เธอเคยพูดไว้หลอกฉันเหรอ?" สีหน้าจิ้งจอกปีศาจเก้าหางเย็นชาลงทันที
ใจเฉินมั่วกระตุกวูบ ถึงได้นึกออกว่าตอนออกไปเขาเคยพูดกับผู้หญิงคนนี้ไว้ว่าจะพาไปเล่นตอนกลางคืน
เขาไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะจริงจังขนาดนี้
ดูท่าทีนี่ ถ้าไม่พาเธอไปคงจะเกิดเรื่องใหญ่แน่
ทันใดนั้นเฉินมั่วก็นึกอะไรออก ตาวาววับ แล้วเอ่ยถามว่า "เธอกล้าฆ่า NPC ไหม?"
"NPC คืออะไร?" จิ้งจอกปีศาจเก้าหางถามอย่างงงงวย
"ก็พวกนั้นไง" เฉินมั่วชี้ไปที่ทหารยามของเมืองหลักอยู่ไกล ๆ
"อะไรของมัน? เรื่องเดียวที่ตบเข้าที่เดียว เธออยากให้ฉันฆ่าพวกนั้นเหรอ?"