เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่แสงสายัณห์สาดส่อง ทุกคนก็ลุกขึ้น แล้วมุ่งหน้าไปยังเมืองเป่ยหมิงพร้อมกัน
เพียงเคลื่อนย้ายมาถึงเมืองเป่ยหมิง ก็พบว่าที่นี่ครึกครื้นยิ่งกว่าใคร ไม่ได้มีแค่ผู้เล่นจากญี่ปุ่น แต่มีผู้เล่นนานาชาติจากทุกประเทศ
แน่นอน ผู้เล่นที่มากันไม่ได้มีเพื่อช่วยป้องกันเมืองทั้งหมด ย่อมมีจำนวนมากที่มาดูความครึกครื้น เพราะยังมีหลายคนที่ไม่เคยเห็นเผ่าพันธุ์นอกขอบฟ้าว่าหน้าตาเป็นอย่างไร
เห็นสภาพการณ์แบบนี้ เฉินมั่วขมวดคิ้ว นี่ไม่ใช่เรื่องดีแน่
เหล่าพวกมาดูความครึกครื้นนี้ไม่เพียงช่วยอะไรไม่ได้ แถมอาจทำให้เมืองหลักรกครึ้ม รบกวนผู้เล่นที่ป้องกันเมืองจริง ๆ
แต่สภาพการณ์แบบนี้ก็ห้ามกันไม่ได้ เท้าอยู่บนตัวเขาเขาเอง ใครจะไปควบคุมได้
ขณะนั้นเอง กลุ่มร่างหนึ่งเดินเร็ว ๆ มาทางพวกเขา นำโดยจ้านหุ่น ประธานกิลด์ทางการของหัวเซี่ย ข้างกายคือหมาป่าหิมะหน้าต่างหล่อเหลา และหยุนซวงหญิงผู้ไม่ยอมแพ้ชาย ด้านหลังยังมีคนอีกสิบกว่าคน
"เทพเย่หาน มาแล้วสินะ" จ้านหุ่นเดินมาหยุดตรงหน้าเฉินมั่ว แล้วค้อมมืออย่างสุภาพ
"เทพเย่หาน!" คนอื่น ๆ ต่างทักทายเฉินมั่วอย่างสุภาพ พร้อมกันนั้นก็จ้องมองเฉินมั่วด้วยความสงสัย
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้สังเกตเทพสังหารในตำนานในระยะใกล้ ต่างรู้สึกทั้งตื่นเต้นและตื่นจากในใจ
"เทพเย่หาน ได้พบกันอีกแล้ว" หยุนซวงยิ้มกล่าว แล้วพยักหน้าให้เติ้งเจี๋ยที่ยืนข้างเฉินมั่ว