การต่อสู้ดำเนินไปอย่างร้อนระอุ...
ขึ้นไปบนท้องฟ้า เฉินมั่วกดราชันอินทรีฉีกฟ้าจนหมดสภาพ ส่วนด้านล่าง ร่างแยกถูกบอสทั้ง 7 ตัวกดลงกับพื้นแล้วปั่นจนยับ แต่ก็ยังฝืนยืนหยัดได้
กระนั้นก็เถอะ ฝืนก็คือฝืน แถบเลือดของร่างแยกผันผวนอยู่ราวระหว่าง 20%-30% ต่อให้พลาดแค่นิดเดียวก็อาจถูกตีจนแตกกระจาย
ในที่สุด หลิงเอ๋อร์จึงต้องลงมือล่อเอาราชันหมีปฐพีไปหนึ่งตัว ทำให้แรงกดดันที่ร่างแยกต้องแบกเบาลงบ้าง
ไม่นานนัก ราชันอินทรีฉีกฟ้าก็ถูกเฉินมั่วตีจนพังยับเยิน
เฉินมั่วครุ่นคิดสักครู่ แล้วแลกซื้อคำสั่งเรียกชุมนุมกิลด์อีกหนึ่งใบ แล้วสั่งการผ่านช่องแชทกิลด์ให้ซุนเทาเดินทางมา ส่วนคนอื่นห้ามมา
ถึงแม้ซุนเทาตอนนี้จะมีบอสขั้นปฐพีอยู่ในมือสองตัวแล้ว ความต้องการบอสระดับเพชรก็ไม่ได้สูงสักเท่าไหร่
แต่บอสบินได้เป็นอีกเรื่อง เพราะเมื่อมีบอสบินได้ในครอบครอง ต่อจากนี้เจอศัตรูที่บินได้ก็ไม่ต้องห่วงอีก ที่สำคัญที่สุดคือ พอมีสัตว์เลี้ยงบินได้แล้ว การเดินทางไปมาก็สะดวกขึ้นเยอะ
แสงวาบหนึ่ง ร่างของซุนเทาปรากฏขึ้นข้างกายเฉินมั่ว เพราะเฉินมั่วอยู่กลางอากาศ ซุนเทาจึงปรากฏตัวกลางอากาศเช่นกัน และพอออกมาได้ปุ๊บ ซุนเทาก็ตกลงมาแบบอิสระทันที...
"อ๊าก...!"
เสียงกรีดร้องสุดเสียงดังก้องกัมปนาทไปทั้งหุบเขา...
"โครม..."
ร่างของซุนเทาหนักอึ้งกระแทกลงกับพื้น แถบเลือดลดฮวบในพริบตา...
โชคยังดีที่เฉินมั่วไม่ได้บินสูงมาก ไม่อย่างนั้นลงมาแบบนี้ คราวนี้ได้ถูกส่งกลับเมืองเกิดแหละ...
"พี่ม่วก ผมผิดแล้ว! ไม่ว่าผมจะทำผิดหรือไม่ก็ผิดแล้ว อย่าเล่นกับผมแบบนี้ได้ไหม?" ซุนเทามองเฉินมั่วด้วยสีหน้าขื่นเคลีย