เฉินมั่วเก็บไอเทมทุกชิ้นเข้ากระเป๋า เกราะขั้นปฐพีชิ้นนี้แม้เขาจะใช้ไม่ได้ แต่เอากลับไปให้หลาวหูก็ได้
ด้วยลักษณะพิเศษพรสวรรค์ของหลาวหู แค่ชิ้นเดียวก็ทำให้พลังชีวิตของเขาพุ่งขึ้นไปเกือบ 600,000 ทันที ถึงตอนนั้นความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นมหาศาล
เฟิร์สชัดเจนว่าสลักตราประทับไว้แล้ว ยุคนี้ไม่ต้องพูดถึงเจ้าของพรสวรรค์สีทอง แม้ผู้เล่นที่มีความแข็งแกร่งสักหน่อยก็เลือกสลักตราประทับกันหมด เพราะการสลักตราประทับเท่ากับมีชีวิตที่สอง ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิต
ผู้เล่นที่มีความแข็งแกร่งสักหน่อย ขอเพียงประหยัด ๆ นานเท่านี้ เก็บเหรียญทองสักสิบกว่าเหรียญก็ยังทำได้
วันนี้เขาออกไปสังหารคนจนสุดรอบเมืองหลักหลายเมือง คนที่ฆ่าได้อย่างน้อยหนึ่งถึงสองหมื่นคน แต่ค่าคุณสมบัติที่ได้รับกลับไม่ถึงหนึ่งหมื่น แปลว่าคนจำนวนมากล้วนสลักตราประทับไว้แล้ว ไม่ได้ตายแบบตัวจริง
"ไอ้คนนี้ตายไปหนึ่งครั้ง คงไม่กล้าออกจากเมืองหลักง่าย ๆ แล้ว ดูท่าต้องฆ่าในเมืองหลักเท่านั้น แต่ก่อนฆ่าควรกลับไปถามเจ้าเมืองซะก่อนว่าเจ้าเมืองชิงฟงเฉิงกับเขาสนิทกันแค่ไหน อย่าให้เหมือนที่ชางหลานเฉิงอีก ถ้าเหรียญองครักษ์เมืองใช้ไม่ได้ก็อายเปล่า" เฉินมั่วคิดในใจ
ผ่านเรื่องที่ชางหลานเฉิงมาแล้ว เขาก็มีรอยแผลในใจอยู่บ้าง
เฉินมั่วหยิบม้วนคัมภีร์วาร์ปกลับเมืองออกมาแล้วบีบจนแตกทันที...