เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 393 ความตายของซาสึเกะ

6 นาที· 1.4K คำ

ครั้นคัมภีร์ปกป้องของซาสึเกะสิ้นสุดลง เฉินมั่วก็พุ่งทะยานจากใต้ฝ่าเท้าพร้อมแสงอัสนีวาบ ปรากฏตัวขึ้นข้างตัวซาสึเกะในทันที ไม่เผื่อโอกาสใดไว้แม้แต่น้อย ดาบสงครามเพลิงชาดในมือฟันลงอย่างหนักหน่วง

"ช่วยผมด้วย!"

ร่างของซาสึเกะถอยหลังอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็ตะโกนกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ

แต่เสียงในหัวกลับไม่ตอบสนองเขาแม้แต่น้อย ร่างกายของเขาก็ไม่ได้รับการเสริมพลังใด ๆ

คราวนี้ซาสึเกะตกใจจนหน้าตาย เขาตะโกนลั่นใส่เฉินมั่วว่า "หยุดเถอะ! ผมมีอะไรจะบอก!"

เสียดายที่เฉินมั่วไม่มีความจำเป็นจะให้โอกาสอีกแล้ว ดาบสงครามเพลิงชาดฟันลงบนตัวซาสึเกะอย่างหนักหน่วง

0, -113426, -57258

พลังชีวิตที่หายไปกว่าสามแสนหน่วย ตอนนี้ซาสึเกะเหลือพลังชีวิตเพียงหลักหมื่นเท่านั้น..

"ยังไม่ลงมืออีกหรือไง!" ซาสึเกะกรีดร้องโกรธอยู่ในใจ..

แต่เสียงในหัวราวกับสูญหายไปตลอดกาล ไม่มีวี่แววการตอบกลับใด ๆ

เมื่อเห็นดาบสงครามเพลิงชาดของเฉินมั่วพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ซาสึเกะปลดปล่อยเสียงกรีดร้องอันสิ้นหวัง..

"ไม่!!"

"ปัง..!"

พลังชีวิตที่เหลืออยู่เล็กน้อยเหนือหัวซาสึเกะถูกลบเลือนจนหมดสิ้น ร่างของเขาทรุดล้มลงสู่พื้น ดวงตาแฝงไว้ซึ่งความขมขื่นและความงุนงงอย่างที่สุด..

ทันทีที่ร่างของซาสึเกะทรุดลง ลำแสงสีดำก็หลุดลอยออกจากหน้าผากของเขา พุ่งทะยานไปยังที่ไกลโพ้นด้วยความเร็วน่าสะพรึง และลับตาหายไปในพริบตา

ในเวลาเดียวกัน เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูเฉินมั่ว..

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป