จบรอบที่ 12 ในเรือนเซียวเซียงก็มีเพียงเฉินมั่ว หลิงเอ๋อร์ และซุนเทา เท่านั้นที่ยังรักษาสถิติชนะรวดไว้ได้ คนอื่นล้มเหลวไปครั้งหนึ่งแล้ว
ไม่ช้าการต่อสู้รอบที่ 13 ก็เริ่มขึ้น ทุกคนถูกเคลื่อนย้ายขึ้นสังเวียนอีกครั้ง
เมื่อเฉินมั่วเงยหน้ามองไปยังฝั่งตรงข้าม ก็ถึงกับอึ้งค้าง
คู่ต่อสู่ของเขา...ก็คือหลิงเอ๋อร์นี่เอง!
หลิงเอ๋อร์เองก็อึ้งเช่นกันเมื่อเห็นเฉินมั่ว แต่ก็รับสภาพได้อย่างรวดเร็ว
คนที่ยังชนะรวดอยู่ถึงตอนนี้มีนับหัวได้ ทั้งสองโผล่มาเจอกันเป็นเรื่องเพียงเวลาเท่านั้น
"เราสองคนไม่ต้องตีกันก็ได้มั้ง" เฉินมั่วยิ้มแล้วพูด
แต่หลิงเอ๋อร์กลับตอบมาตรง ๆ ว่า "ตี!"
เฉินมั่ว: ???
"ฉันอยากตีกับคุณสักรอบ!" หลิงเอ๋อร์พูดจริงจังมาก
"ก็ได้" เฉินมั่วพยักหน้าอย่างจำใจ
เขารู้ดีว่าแก่นในตัวหลิงเอ๋อร์แข็งแกร่งไม่เบา ไม่เช่นนั้นคงไม่ฝืนอัปเลเวลสุดตัวเพื่อไม่ให้เลเวลตกต่ำกว่าคนอื่น
พอนับถอยหลังจบ หลิงเอ๋อร์ก็ฟันคทาเวทมนตร์หนึ่งที ปล่อยพรนักบุญวิญญาณกับบัฟเสริมพลังให้ตัวเองทันที ตามด้วยโล่ลดความเสียหาย และยังมีออร่าลดความเสียหายใต้เท้าอีกชั้น
เมื่อเจอผู้ชายคนนี้ เธอไม่กล้าประมาทแม้แต่นิดเดียว
เธอรู้ว่าตัวเองสู้เขาไม่ได้ แต่ก็แค่อยากตีกับเขาให้สุดฝีมือสักครั้ง
ความคิดนี้มีมานานแล้ว แค่ไม่มีโอกาส
ครั้งนี้โอกาสมาถึงในที่สุด เธอย่อมไม่ปล่อยผ่านแน่นอน
