ซูหลีกำลังดำเนินการค้าขายครั้งแรกของเธอ
"สาวน้อย มะเขือเทศนี่ขายยังไงจ๊ะ"
หญิงชราตรงหน้าผมเงินสลวย มองมะเขือเทศของซูหลีด้วยความชอบใจ
"อาเจ๊ มะเขือเทศของหนูพันธุ์พิเศษนะ ลูกใหญ่ หอมหวาน เปลือกบาง น้ำเยอะ"
ซูหลียิ้มพลางหักออกครึ่งหนึ่ง ยื่นให้ "อาเจ๊ลองชิมดู"
หญิงชรา: ...ของมีค่าขนาดนี้ บอกหักก็หักเลย?
หญิงชราก็เป็นคนรู้เรื่องอยู่ ลังเลชั่ววินาที ก่อนค่อยๆ บิดมุมเล็กๆ ใส่ปาก
"มะเขือเทศนี่ดีนะ อร่อยกว่าที่ซื้อจากสหกรณ์" หญิงชราตาเป็นประกาย ตัดสินใจทันที:
"สาวน้อย ทั้งหมดนี้ฉันเอาหมดเลย เอ็งตั้งราคามาเถอะ"
ซูหลี: นี่ดูออกเลยว่ามีเงิน
"อาเจ๊ ตามตลาดกิโลละสามเฟิน ของหนูแพงหน่อย กิโลละห้าเฟิน"
ซูหลีเพิ่งพูดจบ ชายฉกรรจ์สามสี่คนพุ่งออกมาจากซอยมืดข้างๆ
"เธอนั่นแหละ! ใช่เธอแน่!" ชายหัวเกรียนคนหนึ่งชี้ที่ซูหลีตะโกน
ซูหลีใจเต้นแรง พวกปล้น หรือมาจับตาดูฉัน?
หญิงชราสายตาเปลี่ยน รีบถอยหลังหนึ่งก้าว: ไม่จริงน่า เด็กสาวคนนี้ขโมยของมา?
มิน่าถึงห่อหุ้มอย่างมิดชิด
ทันใดนั้นสายตามองซูหลีก็เปลี่ยนไป
"อย่าตื่น!" ชายหนวดเซิ้งคนหนึ่งก้าวออกมา มองซูหลีด้วยสายตาสอดส่อง
"ฉันได้ลองมะเขือเทศที่เจ้าซื้อให้เสี่ยวอู่แล้ว รสดีเกินไป อยากพบเจ้า ดูสินค้า"
"อ้อ" ซูหลีถอนหายใจเบาๆ ยังดีนะไม่ใช่มาเพื่อจับเธอ