ลมบนดาดฟ้าแรงจนพัดหัวใจคนให้เย็นยะเยือก
เพราะแลบลิ้นเลยโดนหักไปสิบคะแนน ลู่เหยี่ยนหงุดหงิดใจ ดวงตาคู่นั้นจ้องเขม็งไปที่แผ่นหลังของเซี่ยเหมี่ยว ราวกับอยากจะฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ กลืนลงท้อง แต่พอคิดอีกที เขายังได้คะแนนไม่ถึงร้อย จะกินเธอไม่ได้
จะตีก็ตีไม่ได้ จะด่าก็ด่าไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้เอาแต่ขู่จะหักคะแนนเขาทุกที เขาจึงได้แต่เก็บงำอารมณ์ นั่งยอง ๆ อยู่กับพื้น สายตาดุดันหมุนตามเงาร่างของเธอไปมา
เซี่ยเหมี่ยว ยืนอยู่บนดาดฟ้าตึกอเนกประสงค์ จากตรงนี้มองไปรอบ ๆ แทบจะเก็บทิวทัศน์ทั้งหมดของโรงเรียนมาไว้ในสายตาได้ เธอยกกล้องขึ้นแล้วเล็งไปที่ทิวทัศน์ไกล ๆ ถ่ายรูปมาสองสามภาพ แต่ก็รู้สึกว่าวิวพวกนี้ไม่มีอะไรพิเศษ คงไม่ตรงตามที่ฟางเข่ออ้ายต้องการ
เธอเริ่มรำคาญใจ พอหันกลับมา กล้องก็ดันมาจ่อตรงกับเด็กหนุ่มที่นั่งยอง ๆ อยู่กับพื้น
ลู่เหยี่ยนกำลังงอแงอยู่ พอเห็นเธอหันหน้ามาทางตน เขาก็แหวกช่องบนผ้าพันแผลให้กว้างขึ้น แล้วแยกเขี้ยวยิงฟันใส่เธอ ฟันแหลมคมนั่น หากจะขบกระดูกเธอให้แตกก็ยังได้
เซี่ยเหมี่ยววางกล้องลง จ้องมองเขาสักครู่ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ ย่อตัวลงเช่นกัน แล้วยื่นมือออกไปลูบใบหน้าของเขา
ตอนแรกลู่เหยี่ยนนึกว่าเธอจะชกเขา เลยเตรียมใจไว้รอรับหมัดแล้ว แต่รอตั้งนานก็ได้แค่เธอมาลูบ ๆ คลำ ๆ เขา แรงสัมผัสเบามือนั่นทำให้ขนลุกไปทั้งตัว หนังศีรษะชาไปหมด
"เฮ้ย เธอจะทำอะไรน่ะ"
เซี่ยเหมี่ยววางมือลง ถามเขาว่า “เธอรู้ไหมว่าโรงเรียนนี้มีที่ที่เป็นตัวแทนอะไรบ้าง ฉันต้องถ่ายรูปเพื่อทำภารกิจชมรมให้เสร็จ”