หลินเกาซานไม่ทันตั้งตัว สมองอื้ออึง ร่างของเขาสั่นไหว ก่อนล้มลงกับพื้น ตะเกียงน้ำมันในมือหลุดร่วง ครอบแก้วแตกกระจาย น้ำมันกระเด็นออกมา จุดไฟติดเบาะยิมนาสติกข้างๆ อย่างรวดเร็ว
"นังแพศยา กล้าตีข้า!"
หลินเกาซานได้สติกลับมา รีบพุ่งไปข้างหน้าคว้าขาของเซี่ยเหมี่ยวที่กำลังจะวิ่งหนี พลางดึงนางล้มลงกับพื้นไปด้วยกัน ใบหน้าของเขาถูกเลือดย้อมจนแดงฉาน เพราะหน้ากากกันแก๊สแตกร้าวจนเกิดเป็นรอยแยก สารพิษในอากาศที่ทำให้ร่างกายเป็นอัมพาตจึงเล็ดลอดเข้าสู่จมูกของเขา
หลินเกาซานหัวมึนงง แต่ยังจับเซี่ยเหมี่ยวไว้แน่นไม่ยอมปล่อย “แก... อย่าหวังว่าจะหนีได้!”
เปลวไฟลามอย่างรวดเร็ว แก๊สที่เกิดจากการเผาไหม้แย่งชิงออกซิเจนในอากาศ
มือของเซี่ยเหมี่ยวค้ำยันกับพื้น แต่ไม่นานก็ล้มลงอีกครั้งเพราะร่างกายอ่อนแรง นางไอออกมา
เป็นฤดูร้อนที่คึกคัก นกกระจอกสร้างรังบนต้นไม้ ออกไข่หลายฟอง
เด็กหนุ่มหมอบอยู่บนกิ่งไม้ แอบเก็บไข่มาสองฟองซ่อนไว้ในกระเป๋า เขายังจำได้ว่าต้องพยายามให้เซี่ยเหมี่ยวชอบเขามากขึ้น ดังนั้นของที่เขาคิดว่าดี เขาล้วนอยากเอามาให้เธอทั้งหมด
วันก่อนเป็นลูกสนใหญ่ วันก่อนนั้นเป็นหินแม่น้ำสวยๆ วันนี้เป็นไข่นกแสนอร่อย
เขาหัวเราะ "ฮิๆๆ" ออกมา นึกภาพเซี่ยเหมี่ยวหอมแก้มเขาไปพร้อมกับให้คะแนนเพิ่มกับเขาได้แล้ว
ฝาแฝดติดกันเดินกลับมาจากที่ไกล
"พวกมนุษย์มีความอาฆาตที่ได้กลิ่นหอมดีจังเลยนะ"