แก้มของฉินเมี่ยวเข่อเนียนนุ่มราวกับจะละลายเมื่อสัมผัส ผิวเรียบลื่นจนชวนให้ลูบไล้
เมื่อสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิจากฝ่ามือใหญ่ ลมหายใจของฉินเมี่ยวเข่อก็ถี่กระชั้นขึ้น เธอรู้สึกว่ากู้ฟานราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังจะระเบิดพลังออกมา “หยุด...หยุดนะ!”
ฉินเมี่ยวเข่อแตกตื่นไปหมด พยายามผลักกู้ฟานออก แต่กลับถูกเขากดเอาไว้แน่น
“ทำไมต้องหยุดด้วยล่ะ? ไม่ใช่เธอพูดเองเหรอว่าถ้าพลาดคืนนี้ไป ฉันก็ไม่มีโอกาสแล้ว? ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ฉันก็จะทำตามที่เธอต้องการ! ฉันเองก็ไม่คิดว่าเธอจะร้อนรนอยากมอบตัวให้ฉันขนาดนี้ งั้นฉันก็ต้องสนองให้สิ”
ภายใต้แรงกระตุ้นจากสัญชาตญาณ กู้ฟานกระชากเสื้อผ้าของฉินเมี่ยวเข่ออย่างแรงจนเปิดออกครึ่งหนึ่ง
“อ๊า...”
ฉินเมี่ยวเข่อตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก รีบร้องขอความเมตตา “กู้ฟาน! ฉันผิดไปแล้ว! สัญญาของเรายังมีผล ไม่จำเป็นต้องเป็นวันนี้ก็ได้ นายใจเย็นก่อน!”
ฉินเมี่ยวเข่อเสียใจจนแทบขาดใจ!
เธอไม่น่าเล่นกับไฟเลย!
เธอคิดว่าจะควบคุมกู้ฟานได้ แต่ไม่รู้เลยว่าคนที่ถูกควบคุมมาตลอดคือตัวเธอเอง
กู้ฟานจ้องฉินเมี่ยวเข่อ แววตาวูบไหวอย่างยากจะคาดเดา
ภายใต้ฤทธิ์ของเคล็ดวิชาชักนำมังกร สัญชาตญาณของกู้ฟานเรียกร้องให้อยากครอบครองฉินเมี่ยวเข่อและช่วงชิงทุกสิ่งที่เป็นของเธอ แต่สติยังทำให้เขาหยุดการกระทำเอาไว้ได้
เขามองฉินเหล่าเป็นพ่อ ต่อให้จะสั่งสอนฉินเมี่ยวเข่อ แต่ก็ไม่มีทางทำอะไรเธอจริง ๆ
“เฮ้อ...”
ไฟป่าในดวงตาของกู้ฟานค่อย ๆ มอดลง เขาลุกออกจากตัวฉินเมี่ยวเข่อแล้วพลิกตัวไปนอนบนเตียง “ฉันจะพักหนึ่งชั่วโมง แล้วค่อยไปเจอฉินเหล่า จำไว้นะ เธอติดค้างฉันเรื่องนอนเป็นเพื่อนหนึ่งครั้ง เข้าใจไหม?”
“เข้าใจแล้ว...”
ฉินเมี่ยวเข่อพยักหน้ารัวเหมือนไก่จิกข้าว
เมื่อครู่เธอถูกกู้ฟานทำเอากลัวจริง ๆ ความดุดันที่ผู้ชายคนนี้ระเบิดออกมาในชั่วพริบตานั้นรุนแรงเกินไป!