ให้ฉันนอนเป็นเพื่อนเหรอ?
สองคำนั้นราวกับกระแสไฟฟ้าที่สั่นสะเทือนอยู่ในทะเลจิตของฉินเมี่ยวเข่อ
ร่างงามของฉินเมี่ยวเข่อสั่นสะท้าน ใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นอย่างรวดเร็ว เธอจ้องกู้ฟานด้วยความอับอายระคนโกรธ
เธอนึกว่ากู้ฟานปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปแล้วเสียอีก!
ไม่คิดเลยว่าเขาจะหยิบมันขึ้นมาพูดในคืนแบบนี้!
“ฉันเคยพูดเหรอ?”
ฉินเมี่ยวเข่อเม้มปาก มองซ้ายมองขวาแล้วก้มหน้าลงเล็กน้อย พลางนึกโมโหตัวเองที่ตอนนั้นดันหุนหันพลันแล่นไปให้คำมั่นว่าจะนอนกับกู้ฟานหนึ่งคืน!
เธอเองก็ไม่คิดว่ากู้ฟานจะมีวิชาแพทย์ล้ำเลิศถึงขนาดนั้น!
เธอดูถูกกู้ฟานไป สุดท้ายก็ต้องรับผลที่ตัวเองก่อ!
“คุณหนูฉินคิดจะไม่ยอมรับแล้วเหรอ? งั้นก็ช่างเถอะ”
กู้ฟานพูดอย่างไม่ใส่ใจ
ฉินเมี่ยวเข่อมองใบหน้าของกู้ฟาน กัดฟันแล้วเท้าเอว “ฮึ! มีอะไรให้ไม่กล้ายอมรับ! ฉันเคยพูดไว้จริงว่าถ้านายช่วยชีวิตคุณปู่ได้ ฉันจะนอนกับนายหนึ่งคืน! คนอย่างฉันพูดแล้วไม่คืนคำ! เอาสิ จะเอาเมื่อไหร่ก็บอกมา ฉันรักษาสัญญาแน่นอน! จะให้นอนก็ให้นอน!”
กู้ฟานยิ้ม ตั้งใจจะสั่งสอนเด็กสาวจอมวางอำนาจคนนี้สักหน่อย “ฉันเพิ่งบอกไปไง ก็คืนนี้นี่แหละ ตอนนี้เลย!”
ใบหน้าของฉินเมี่ยวเข่อร้อนผ่าว ในหัวผุดภาพวาบหวิวที่ไม่เหมาะกับเด็กขึ้นมา เธอถามเสียงสั่น “ตอนนี้เหรอ?”
กู้ฟานพยักหน้า “ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะฝังเข็มให้คุณปู่ฉิน พอให้เราคุยกันลึกซึ้งสักรอบได้ โรงแรมอยู่ไม่ไกล ไปไหม? แน่นอน ถ้าคุณหนูฉินอยากกลับคำ ฉันก็ไม่บังคับ”