ในวันเกิดอายุครบยี่สิบเอ็ดปีของหยวนเจียว หยวนเจิ้งถิงมอบกองทรัสต์ให้เธอหนึ่งกอง
กองทรัสต์นี้จัดตั้งขึ้นจากทรัพย์สินส่วนตัวของเขา ประกอบด้วยอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์หนึ่งแห่งและผลตอบแทนจากกองทุนบางส่วน เพียงพอจะรับประกันว่าลูกสาวจะมีชีวิตมั่งคั่งไปตลอด แม้ไม่ทำงานก็ตาม
เมื่อซงชิงเหอรู้เรื่องนี้ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที
“เธอไม่ใช่บุตรสาวแท้ของตระกูลหยวนแล้ว ทำไมยังได้รับตั้งมากมายขนาดนี้?”
หยวนเจิ้งถิงมองเธอ “นี่เป็นของขวัญวันเกิดที่พ่อมอบให้เจียวเจียวเป็นการส่วนตัว”
“แล้วฉันล่ะ?”
“ตอนเธอกลับมาบ้าน พ่อก็ตั้งกองทรัสต์ขนาดเท่ากันให้เธอแล้ว ทนายส่งเอกสารไปให้แล้ว แต่เธอไม่ได้เซ็น”
ซงชิงเหอนึกถึงเอกสารฉบับนั้นที่เธอส่งคืนไป
ตอนนั้นเธอบอกว่าไม่อยากรับเงินชดเชยเพราะความรู้สึกผิด
“แล้วทำไมเธอถึงรับได้ทันที?”
หยวนเจียวกำลังแกะของขวัญ พอได้ยินก็เงยหน้าขึ้น
“เพราะพ่อเป็นคนให้ฉัน”
ซงชิงเหอพูดเสียงเย็น “รับไปได้อย่างสบายใจจริง ๆ นะ”