ในวันคล้ายวันเกิดครบรอบแปดสิบปีของคุณย่าตระกูลหยวน ท่านตัดสินใจมอบบ้านเก่าหลังหนึ่งซึ่งอยู่ในนามของตนให้หลานสาว
เดิมทีท่านตั้งใจจะมอบให้ซงชิงเหอ
คุณย่ารู้สึกสงสารเด็กที่ต้องลำบากอยู่ข้างนอกมาถึงยี่สิบปี จึงอยากใช้บ้านเก่าของตระกูลบอกให้ทุกคนรู้ว่า เธอได้รับกลับเข้าตระกูลหยวนอย่างเป็นทางการแล้ว
แต่ซงชิงเหอกลับปฏิเสธ
“คุณย่าคะ หนูไม่จำเป็นต้องใช้บ้านมาพิสูจน์ฐานะหรอกค่ะ”
คุณย่าเกลี้ยกล่อมถึงสองครั้ง เธอก็ยังยืนกรานว่าไม่รับ
ก่อนงานเลี้ยงฉลองวันเกิด คุณย่าจึงโอนบ้านหลังนั้นให้หยวนเจียว
เมื่อได้รับกุญแจ หยวนเจียวก็ดีใจจนโผกอดคุณย่าไว้ “ตอนเด็ก ๆ หนูชอบชิงช้าในสวนที่สุดเลยค่ะ ต่อไปหนูจะกลับไปอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าทุกปีนะคะ”
คุณย่าถูกเอาใจจนหัวเราะไม่หยุด
ซงชิงเหอรู้เรื่องเข้าก็อดถามไม่ได้ว่า “บ้านหลังนั้น...เดิมทีไม่ได้ตั้งใจจะให้หนูหรือคะ”
คุณย่าชะงักไปครู่หนึ่ง “หนูบอกว่าไม่จำเป็นนี่นา”