หนึ่งเดือนหลังคลื่นซอมบี้ผ่านพ้น กำแพงด้านตะวันออกของฐานทางเหนือพังถล่มลงมาเพราะชั้นดินเยือกแข็งทรุดตัว
ซอมบี้ที่เหลืออยู่ฉวยโอกาสบุกเข้าเมืองชั้นนอกยามค่ำคืน ศูนย์การแพทย์จึงจำต้องอพยพอย่างเร่งด่วน รถขนส่งมีจำกัด ผู้ป่วยอาการหนัก ผู้มีพลังพิเศษหายาก และเด็ก ๆ ได้รับสิทธิ์ให้อพยพไปยังที่หลบภัยบนภูเขาก่อน
ลู่เฉินโจวขับรถออฟโรดหุ้มเกราะมารับหยวนเจียว
บนรถยังคงเป็นคนกลุ่มเดิม ได้แก่ ถังเย่ ฉินเสี่ยว เฉินถัว และผู้บาดเจ็บอีกสองคน ที่นั่งสุดท้ายเป็นของหยวนเจียว
นางเพิ่งนั่งเรียบร้อย ซูว่านหนิงก็พาผู้ป่วยสามคนตามมาถึง
หนึ่งในนั้นเป็นเด็กหญิงอายุเพียงสิบสองปี ท้องพันผ้าพันแผลเปื้อนเลือด ซูว่านหนิงใช้พลังพิเศษจนหมดแล้ว ไม่อาจรักษาต่อได้
“ให้เด็กคนนี้ขึ้นรถ” นางดึงประตูรถเปิด
ถังเย่มองเบาะหลัง “ไม่มีที่แล้ว”
“เจียวเจียวไปนั่งรถขนส่งคันหลังได้”
ทุกคนเงียบลงพร้อมกัน