ชีวิตหลังแต่งงานของหยวนเจียวไม่ได้ยุ่งวุ่นวายเลย
เธอจ้างผู้จัดการบ้านมาดูแลภาพรวมเรื่องการบำรุงรักษาบ้านและจัดตารางเวรพนักงาน จ้างนักโภชนาการส่วนตัวมาปรับเมนูอาหารทุกสัปดาห์ ส่วนของขวัญเทศกาลก็ให้ที่ปรึกษาด้านการรับรองแขกจัดทำรายชื่อไว้ก่อน เธอมีหน้าที่แค่เลือกขั้นสุดท้ายเท่านั้น
สื่อถ่ายภาพเธอเดินชมแกลเลอรีในบ่ายวันทำงาน แล้วก็เริ่มเหน็บแนมว่าเธอเอาแต่ทำตัวไร้สาระ
ตอนหยวนเจียวเห็นข่าว เธอกำลังนั่งอาบแดดเป็นเพื่อนเฮ่อเยี่ยนหลี่
“พวกเขาบอกว่าฉันใช้เงินวันเดียวเท่ากับเงินเดือนทั้งปีของคนธรรมดา”
“พูดน้อยไป” เฮ่อเยี่ยนหลี่พลิกหน้าหนังสือ
“พี่ชายเรียนรู้เรื่องไม่ดีแล้วนะ”
“เรียนจากเธอนั่นแหละ”
เธอเอนศีรษะพิงไหล่เขา “แต่ฉันจ้างคนมาทำงานแทน พวกเขาก็ได้รับเงินเดือน ฉันใช้เงิน พวกเขาหาเงิน แบบนี้ก็ดีออก”
เฮ่อเยี่ยนหลี่กุมมือเธอไว้ “ช่วงนี้อยากทำอะไร?”
“อยากเรียนวาดรูป”
“ก็จ้างครูสิ”
“ฉันไม่อยากสอบวัดระดับ แล้วก็ไม่อยากจัดนิทรรศการด้วย”
“งั้นก็วาดไว้ดูเอง”
หยวนเจียวเรียนวาดรูปจริง ๆ อยู่สองเดือน