ข่าวเรื่องสลับคู่สมรสส่งไปถึงตระกูลกู้ กู้เฉิงเหย่ก็มาถึงในวันเดียวกัน
เขาขี่รถจักรยานยนต์เก่าสีดำคันหนึ่ง เสียงเครื่องยนต์ดังจนได้ยินไปถึงถนนอีกสองสาย เสื้อหนังเปิดอ้า เผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน เหนือคิ้วมีรอยแผลที่เพิ่งตกสะเก็ด
เพื่อนบ้านตระกูลหยวนต่างพากันชะโงกหน้าออกมาดู
“ไอ้คนไม่เอาถ่านจากตระกูลกู้คนนั้นหรือ?”
“ก็เขานั่นแหละ หน้าตาดูดีทีเดียว แต่น่าเสียดายที่ไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน”
กู้เฉิงเหย่ทำเหมือนไม่ได้ยิน ใช้ขายาวยันพื้น จอดรถจักรยานยนต์ไว้หน้าบ้านตระกูลหยวน
เดิมทีเขาไม่สนใจอยู่แล้วว่าจะแต่งกับใคร
คำสั่งเสียก่อนตายของท่านปู่กู้ บิดาของเขายืนกรานให้ทำตาม เดิมทีคนที่จะแต่งด้วยคือหยวนซิ่ว แต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นหยวนเจียวกะทันหัน เขาจึงรู้สึกแค่ว่ายุ่งยาก
จนกระทั่งประตูรั้วเปิดออก
หยวนเจียวสวมชุดเดรสสีเขียวอ่อนเดินออกมา ผมดำขลับถักหลวม ๆ พาดอยู่บนไหล่ ผิวขาวยิ่งกว่าดอกสาลี่บนกิ่งไม้ในเดือนสาม เธอหยุดอยู่บนขั้นบันได มองหน้าเขาก่อน แล้วจึงมองรถจักรยานยนต์
สายตาตรงไปตรงมา ไม่มีความเขินอายแม้แต่น้อย
กู้เฉิงเหย่เลิกคิ้ว “มองพอหรือยัง?”