ฤดูร้อนปี 1981 เขตถนนได้รับจดหมายร้องเรียนแบบไม่เปิดเผยชื่อฉบับหนึ่ง
ในจดหมายระบุว่าร้านซ่อมทางตะวันตกของเมืองอาศัยชื่อของส่วนรวมกลั่นแกล้งกำไร ลักลอบซื้อขายอะไหล่นำเข้า ทั้งยังใช้เส้นสายของตระกูลกู้หลบเลี่ยงการตรวจสอบ
ตอนเจ้าหน้าที่สอบสวนมาถึงร้าน กู้เฉิงเหย่กำลังซ่อมรถบรรทุกอยู่พอดี
เขาถูกสั่งให้หยุดกิจการชั่วคราวและให้ความร่วมมือในการสอบสวน
ข่าวแพร่ออกไป เขตบ้านพักทหารก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ บ้างว่าคนเกเรย่อมเปลี่ยนนิสัยไม่ได้ บ้างก็พูดเป็นนัยว่าคราวนี้ตระกูลกู้คงถูกลูกชายฉุดรั้ง
หยวนซิ่วได้ยินเรื่องนี้ หัวใจก็เต้นแรงขึ้นมาทันที
ชาติก่อนก็เป็นเช่นนี้
ตอนแรกกู้เฉิงเหย่แค่ถูกสอบสวน ต่อมากลับพัวพันถึงนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์กับธนบัตรแลกเปลี่ยนต่างประเทศ สุดท้ายถูกตัดสินจำคุก เรื่องเกิดเร็วกว่าชาติก่อนสองปี แต่ผลลัพธ์คงไม่เปลี่ยนแปลง
นางถือผลไม้ไปเยี่ยมน้องสาว พูดจาอย่างละมุนละม่อม
“เจียวเจียว เจ้าอย่ากลัวเกินไปเลย ตระกูลกู้ย่อมหาทางได้ ถ้าสุดท้ายไม่ไหวจริง ๆ เจ้ายังสาว...”