เงินกู้ของหลินหวานชิ่งเริ่มผิดนัดชำระ
หลังจากจ่ายค่าผ่าตัดให้มารดาไป เธอวางแผนจะใช้รายได้จากงานพิเศษสามงานทยอยใช้หนี้ แต่การอดหลับอดนอนต่อเนื่องทำให้เธอดูตัวเลขผิดในที่ประชุมสำคัญครั้งหนึ่ง บริษัทหักโบนัสรายไตรมาส แถมแพลตฟอร์มพันธมิตรยังจ่ายเงินล่าช้า สายป่านทางการเงินของเธอจึงขาดสะบั้นในทันที
โทรศัพท์ทวงหนี้โทรเข้ามาที่สำนักงาน และเฮ่อจิ่งเหยาบังเอิญได้ยินเข้าพอดี
“เธอยังติดหนี้อยู่เท่าไหร่”
“ฉันจัดการเองได้”
“เท่าไหร่”
หลินหวานชิ่งถูกไล่ต้อนจนไม่มีทางเลือก ในที่สุดจึงบอกตัวเลขออกมา “เก้าแสนสองหมื่น”
“ค่าผ่าตัดขาดอยู่แค่หกแสนกว่านี่”
“ยังมีดอกเบี้ย ค่าเช่าบ้าน แล้วก็ค่าฟื้นฟูของแม่อีก”
เฮ่อจิ่งเหยาหน้าเขียวคล้ำ “ฉันเคยให้เงินเธอไปสิบล้าน”
“แล้วไงล่ะ ตอนนี้จะมาพิสูจน์ว่าตอนนั้นฉันปฏิเสธผิดงั้นเหรอ”
“ฉันแค่อยากรู้ว่า ทำไมเธอถึงยอมจ่ายดอกเบี้ยให้บริษัทเงินกู้ แต่กลับไม่ยอมใช้เงินของฉัน!”
“เพราะนั่นมันเงินของนาย!”
“หวานชิ่ง สรุปแล้วเธอเห็นฉันเป็นอะไรกันแน่”
สุดท้ายทั้งคู่ทะเลาะกันจนแยกย้ายไปโดยไม่มีใครมีความสุข