หลังบริษัทรับงานขนส่งข้ามมณฑลสายแรก กู้เฉิงเหย่ก็ตัดสินใจเดินทางไปกับรถด้วยตัวเอง
ก่อนออกเดินทาง หยวนเจียวเตรียมสมุดเล่มเล็กให้เขา
หน้าแรกเขียนชื่อเมืองที่ต้องผ่านในแต่ละวัน ส่วนด้านหลังสอดหมายเลขโทรศัพท์ที่นางคัดเลือกไว้
“ถึงที่หมายแล้วโทรหาฉันนะ”
“บางที่ไม่มีโทรศัพท์”
“งั้นก็ส่งโทรเลข”
“รายงานความปลอดภัยทุกวันแพงนะ”
หยวนเจียวมองเขา “เถ้าแก่กู้ขาดเงินแค่นี้หรือไง”
กู้เฉิงเหย่รีบเปลี่ยนคำพูดทันที “ไม่ขาด”
เขาออกเดินทางไปยี่สิบเอ็ดวัน โทรกลับมาสิบแปดครั้ง ส่งโทรเลขสามฉบับ สายสุดท้ายโทรมาตอนดึก น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้าที่ปิดไม่มิด
หยวนเจียวได้ยินเสียงคนทะเลาะกันอยู่ด้านหลัง จึงถามทันที “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ”
“มีปัญหานิดหน่อย เจ้าของสินค้ากดราคากะทันหัน”
“งั้นก็ไม่ต้องรับงานเขา”