ตั้งแต่หยวนเจียวเริ่มฝึกเคล็ดชุนเชิง ถ้ำพำนักของนางก็สะดวกสบายขึ้นทุกวัน
ศิษย์พี่หลูแห่งยอดเขาหลอมอาวุธช่วยทำแผ่นค่ายกลควบคุมอุณหภูมิให้ นางโจวแห่งหออาหารวิญญาณแบ่งซุปหวานบำรุงเส้นลมปราณไว้ให้นางทุกวัน ส่วนศิษย์น้องจากยอดเขาร้อยสมุนไพรก็ส่งธูปสงบจิตมาให้เป็นประจำ
คนนอกต่างพูดว่านางรู้จักใช้คน
แต่คนที่ลงมือช่วยนางจริง ๆ ไม่มีใครไม่เต็มใจ
ตอนศิษย์พี่หลูทำแผ่นค่ายกล นางตั้งใจชมลายยันต์ที่เขาสลักว่าประณีตกว่าของที่ขายในตลาด ทั้งยังมอบหยกอุ่นที่ตนได้รับมาให้เขาทดลองด้วย ส่วนนางโจวกำลังคิดค้นอาหารวิญญาณชนิดใหม่ นางก็ชิมทุกอย่างอย่างตั้งใจ แม้แต่ความแรงของไฟที่ต่างกันเพียงนิดเดียวก็ยังบอกได้ ส่วนศิษย์น้องจากยอดเขาร้อยสมุนไพรที่นำธูปมาส่ง นางก็เตรียมขนมที่พวกเขาชอบไว้ล่วงหน้า
นางปากหวาน แต่ไม่เคยมองว่าความทุ่มเทของผู้อื่นเป็นเรื่องที่ควรได้รับอยู่แล้ว
ตอนเซี่ยเหยียนฉือมาตรวจดูการฝึก ที่ถ้ำพำนักก็มีโต๊ะน้ำชาที่จัดไว้ให้เขาโดยเฉพาะเพิ่มขึ้นมาแล้ว
“กระบี่ของศิษย์พี่ยาวเกินไป วางบนโต๊ะธรรมดาไม่สะดวก” หยวนเจียวชี้ไปยังแท่นวางกระบี่ข้าง ๆ “ข้าให้ศิษย์พี่หลูทำตามขนาดของศิษย์พี่ไว้”