ข่าวด่วนจากแดนเหนือ กองทัพศัตรูบุกเข้าประชิดชายแดน
จักรพรรดิเรียกเซียวเช่อเข้าวัง แล้วถามว่าเขายินดีจะนำทัพอีกครั้งหรือไม่
ขาทั้งสองข้างของเขาเดินได้ตามปกติแล้ว แต่ไม่อาจขี่ม้าเป็นเวลานาน หมอหลวงกล่าวว่า หากบาดเจ็บสาหัสอีกครั้ง อาจไม่มีวันฟื้นตัวได้อีก
เซียวเช่อกลับถึงกองอ๋องแล้ว แต่ไม่ได้บอกหยวนเจียวทันที
ทว่านางกลับสังเกตเห็นความผิดปกติจากสีหน้าเคร่งเครียดของโจวฉวน
“จะไปรบหรือ?”
“ฝ่าบาทยังไม่ได้มีพระบรมราชโองการ”
“เจ้าอยากไปหรือไม่?”
ชายหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง “อยาก”
เขาคือคนที่กลับมาจากสนามรบ ตลอดสามปีที่ต้องติดอยู่บนรถเข็น เขายังคงได้ยินเสียงแตรศึกในความฝัน
หยวนเจียวไม่ได้พูดว่าเขาต้องอยู่เพื่อนางกับลูก
นางเพียงโอบกอดเขาไว้
“เช่นนั้นก็ไปเถอะ”
“ไม่กลัวหรือ?”
“กลัว”
“ถ้ากลัว เจ้าจะห้ามข้าก็ได้”
“ถ้าเจ้าอยู่ เจ้าก็จะไม่มีความสุข” นางเอ่ยเสียงเบา “แต่เจ้าต้องสัญญากับข้าว่า อย่ามองชีวิตตัวเองเป็นของผู้คนใต้หล้า เจ้าเป็นเซียวเช่อก่อน แล้วค่อยเป็นอ๋องยุทธ์”
