ภายในบ้าน เสียงอวยพรอย่างอบอุ่นของพิธีกรรายการกาลาตรุษจีนก็ดังมาจากโทรทัศน์เช่นกัน
“สวัสดีปีใหม่!”
แทบจะในเวลาเดียวกัน เสียงประทัดก็ดังขึ้นทั่วทุกมุมหมู่บ้าน
จากนั้นเสียงก็เชื่อมต่อกันเป็นผืนยาว ไม่ใช่แค่ในหมู่บ้านนี้เท่านั้น
ในตัวอำเภอ
แม้แต่ทั่วทั้งเมืองซู ก็เหมือนถูกจุดประกายความครึกครื้นของปีใหม่ขึ้นพร้อมกันในวินาทีนั้น
เสียงประทัดดังสลับกันไปมาจากที่ไกล ๆ ไม่ขาดสาย
ไม่นานกลิ่นดินปืนเข้มข้นก็ลอยคลุ้งอยู่เหนือบริเวณบ้าน
เมื่อประทัดชุดของบ้านตัวเองเผาไหม้จนหมด พ่อซูก็จุดบุหรี่ขึ้นมาสูบอีกมวน
“วันนี้วุ่นวายกันมามากพอแล้ว”
เขาพ่นควันออกมา แล้วโบกมือให้ซูเฮ่ายวน
“รีบนอนเถอะ”
“ได้ครับ”
ซูเฮ่ายวนพยักหน้า
กินมื้อส่งท้ายปีเก่าแล้ว เกี๊ยวก็กินแล้ว รายการกาลาตรุษจีนก็ดูแล้ว
ประทัดปีใหม่ก็จุดไปแล้วเหมือนกัน
ถึงจะไม่ได้กินเหรียญที่เป็นสัญลักษณ์แห่งโชคดีในเกี๊ยว แต่คืนวันตรุษจีนนี้ก็นับว่าสมบูรณ์แบบมากแล้ว
หลังช่วยแม่ซูเก็บจานชามบนโต๊ะอย่างคร่าว ๆ เสร็จ เขาก็กลับเข้าห้องตัวเองทันที
รางวัลหลายชิ้นที่ได้จากการสิบล้อต่อเนื่องเมื่อครู่ เขายังไม่มีเวลาศึกษาให้ละเอียดเลย
พอปิดประตูห้อง ซูเฮ่ายวนก็เรียกระบบออกมาทันที
ไม่นาน ข้อความแจ้งเตือนบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【ตรวจพบ “เอกสารเทคนิคแว่นตาซูเปอร์” ต้องการเรียนรู้หรือไม่?】
“เรียนรู้”
ซูเฮ่ายวนเลือกโดยไม่ลังเล
วินาทีถัดมา ข้อมูลแปลกใหม่จำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองราวกับคลื่น
ชั่วขณะที่มึนงง เขารู้สึกราวกับจู่ ๆ ก็เข้าไปอยู่ในมุมมองอีกแบบหนึ่ง
ในภาพต่าง ๆ ที่ฉายวูบผ่านไปอย่างต่อเนื่อง เขาราวกับกลายเป็นนักวิจัยคนหนึ่ง
บนโต๊ะเต็มไปด้วยชิ้นส่วนเล็กจิ๋ว
และ “เขา” ก็กำลังนำชิ้นส่วนที่เดิมทีไม่เกี่ยวข้องกันเหล่านี้มาต่อ ปรับเทียบ และประกอบเข้าด้วยกันทีละชิ้น
ภาพเปลี่ยนไปไม่หยุด หลังจากฮาร์ดแวร์ก็เป็นการเขียนโปรแกรม