ตาข่ายที่พันอยู่ด้านในเริ่มคลายออกเล็กน้อย
“ได้ผล!”
ดวงตาของทอมเป็นประกายขึ้นมาทันที
ดึงได้ แสดงว่าที่เขาคาดไว้ไม่ผิด
ตาข่ายไม่ได้ติดแน่นจนขยับไม่ได้จริง ๆ ขอแค่ใช้เวลาออกแรงดึงมันออกมา
สักวันก็ต้องดึงออกมาได้หมด
คิดได้ดังนั้น เขาก็ออกแรงต่อ เชือกตาข่ายค่อย ๆ คลายออกทีละนิด
แม้จะยังอีกไกลกว่าจะหลุดออกมาหมด
แต่ทอมไม่รีบร้อน
ออกซิเจนที่เก็บไว้ในชุดดำน้ำความดันสูงยังเหลืออยู่มาก
อีกทั้งตั้งแต่เขาออกจากห้องปรับความดัน เรือสเนกก็เปิดใช้งานอุปกรณ์คลื่นเสียงไล่ปลาเฉพาะทางแล้ว
คลื่นเสียงประเภทนี้ทำให้ปลารอบ ๆ รู้สึกไม่สบายตัว จึงพากันว่ายหนีห่างจากบริเวณใกล้เรือดำน้ำ
ยิ่งไปกว่านั้น
บริเวณนี้ยังลึกเกินกว่าที่แดนมังกรจะเข้าถึงได้ง่าย ๆ ในตอนนี้
ไม่ต้องกังวลเลยว่าจะมีใครมารบกวนการซ่อม
“ค่อย ๆ ทำไป”
“แค่เอาตาข่ายบ้า ๆ นี่ออกไปได้”
“เรือดำน้ำก็จะกลับมาใช้งานได้เร็ว ๆ นี้”
หลังดึงอยู่พักหนึ่ง
ทอมรู้สึกปวดล้าแขน จึงหยุดพักหายใจอยู่สองสามที
พอเรี่ยวแรงกลับมานิดหน่อย เขาก็จับตาข่ายแน่นอีกครั้ง
ในเวลานี้
ความสนใจทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับใบพัด
เขาไม่ทันสังเกตเลยว่า ด้านหลังเขาไม่ไกลนัก
“เจ้าสิ่งเล็ก ๆ” ที่ก่อนหน้านี้พวกเขายังเคยหัวเราะเยาะ กำลังค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาในน้ำทะเลอันมืดมิด
……
อีกด้านหนึ่ง
ห้องทำงานกองบัญชาการกระทรวงกลาโหม
“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!”
เมื่อเห็นจินซินซินถูกเรือรบของฝ่ายตัวเองล้อมไว้กะทันหัน ซุนกว่างผิงกับคนอื่น ๆ ก็ร้อนใจจนแทบกระโดดโลดเต้นอยู่กับที่
คนที่ควรจะถูกล้อมยังนั่งสบายอยู่ก้นทะเล
ส่วนจินซินซิน คนที่คอยส่งข่าวให้พวกเขาจริง ๆ กลับถูกคนของตัวเองล้อมเอาไว้เสียอย่างนั้น!
นี่มันเพิ่มความวุ่นวายชัด ๆ! เพราะเหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน