แต่วินาทีถัดมา
จินซินซินก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
“เดี๋ยวก่อน”
“นี่มันน่านน้ำของแดนมังกรไม่ใช่เหรอวะ”
พอพูดจบ เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ทันที
“เชี่ย!”
“บุกรุกผิดกฎหมาย!”
“นี่มันบุกรุกผิดกฎหมายชัด ๆ เลย!”
เสียงของจินซินซินดังสูงขึ้นทันที
“เข้ามาในน่านน้ำอธิปไตยของแดนมังกร แถมยังดำลงไปลึกขนาดนี้!”
“ไอ้พวกแดนอินทรีสารเลวนี่มันคิดจะทำอะไรดี ๆ ได้บ้างวะ”
“ไม่แน่ว่ามันอาจแอบเข้ามาเก็บข้อมูลลับก็ได้!”
คิดได้ดังนั้น เขาก็ตะโกนลั่นทันที
“บอดี้การ์ด!”
“มานี่!”
“ช่างเถอะ โทรแจ้งตำรวจก่อน!”
“รีบแจ้งตำรวจเร็ว!”
“บอกว่าพบเรือดำน้ำของแดนอินทรีบุกรุกน่านน้ำอธิปไตยของแดนมังกร ให้เจ้าหน้าที่ชายฝั่งกับหน่วยรบเรือรีบมาจัดการ ไล่ไอ้พวกเวรนี่ออกไป!”
ด่าเสร็จแล้ว
จินซินซินก็นึกถึงอุปกรณ์ประหลาดทั้งหกชิ้นที่กู้ขึ้นมาก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง
“จริงสิ!”
“ของห่วย ๆ ที่กู้ขึ้นมาก่อนหน้านี้ เก็บเอาไว้ให้เรียบร้อยทุกชิ้น!”
“ของพวกนั้นแปดในสิบส่วนต้องเป็นของที่เรือดำน้ำลำนี้ทิ้งไว้แน่!”
“ห้ามหายแม้แต่ชิ้นเดียว!”
“ถ้าหายไปสักชิ้น ฉันกลับมาจะคิดบัญชีกับพวกนาย!”
บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ฟังแล้วมุมปากกระตุกยิก
เมื่อกี้นายยังบ่นอยู่เลยว่าของพวกนั้นเกะกะทาง
เตะทีละชิ้นเหมือนเตะลูกบอล
ถ้าราวกั้นของเรือยอทช์ไม่สูงพอ ไม่แน่ว่าของชิ้นหนึ่งคงถูกเตะกลับลงทะเลไปแล้ว
แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่มีใครกล้าขัดหน้าคุณชาย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพอได้ยินคำว่า “เรือดำน้ำของแดนอินทรี” กับ “บุกรุกผิดกฎหมาย” พวกเขาก็ตระหนักได้ทันทีว่าเรื่องนี้ร้ายแรงแค่ไหน