ในขณะนั้นเอง
จู่ ๆ ก็มีเสียงของจินซินซินดังขึ้นอีกครั้งจากภาพไลฟ์
“เฮ้ นายคนนั้นน่ะ!”
“ไปหาเบอร์โทรฝ่ายบริการหลังการขายของ【นักล่าปลาตัวยง】มาให้ฉัน!”
“ติดต่อสตรีมเมอร์ที่ชื่อช่างยวนโดยตรง!”
น้ำเสียงของจินซินซินยังเจือความโมโหอย่างเห็นได้ชัด
“เขาไม่ได้โม้หรอกหรือว่าของชิ้นนี้จับได้หมดทั้งอวน?”
“ฉันอยากจะถามเขาสักหน่อยว่า—”
“ของแบบนี้จะจับเรือดำน้ำลำตรงหน้าแล้วลากขึ้นมาได้ไหม!”
“เฮ้ นายคนนั้น! รีบหาเบอร์ติดต่อฝ่ายบริการหลังการขายของ【นักล่าปลาตัวยง】มา โทรหาช่างยวนเดี๋ยวนี้!”
“เขาไม่ได้บอกหรอกหรือว่าของชิ้นนี้จับได้หมดทั้งอวน? ฉันอยากจะถามเขาสักหน่อยว่าจะจับเรือดำน้ำลำตรงหน้าใส่อวนได้ไหม!”
……
ภายในห้องทำงาน
เดิมทีซุนกว่างผิงกับคนอื่น ๆ กำลังกลัดกลุ้มกับสถานการณ์ตรงหน้า
แต่แล้ววินาทีถัดมา เสียงอวดดีและเหลือเชื่อของจินซินซินก็พลันดังออกมาจากภาพไลฟ์
ทั้งห้องประชุมเงียบกริบในพริบตา
หลายคนมองหน้ากันไปมา
สีหน้าของแต่ละคนชวนพูดไม่ออกยิ่งกว่าอีกฝ่าย
ถึงขั้นเริ่มสงสัยว่าตัวเองฟังผิดไปหรือเปล่า
ผ่านไปไม่กี่วินาที
ซุนกว่างผิงถึงชี้ไปที่จอใหญ่ แล้วเอ่ยอย่างไม่ค่อยแน่ใจว่า “ถ้าหูฉันไม่ได้มีปัญหา…”
“เมื่อกี้ไอ้เด็กนั่นพูดว่าจะใช้อวนของ【นักล่าปลาตัวยง】คลุมเรือดำน้ำของแดนอินทรี แล้วลากมันไปใช่ไหม?”
มุมปากของไช้กัวหมิงกระตุก
“เหมือนจะ…”
“ความหมายแบบนั้นแหละ”
สีหน้าของผู้รับผิดชอบหลายคนที่เข้าร่วมประชุมผ่านโทรทัศน์ก็ชวนพูดไม่ออกไม่ต่างกัน
เบอร์ฝ่ายบริการหลังการขาย? จับได้หมดทั้งอวน? ใช้อวนประมงลากเรือดำน้ำนิวเคลียร์? นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!