“ถ้าผลิตไม่มาก ปัญหาก็ไม่ใหญ่”
“ด้วยอุปกรณ์และเงื่อนไขที่ผมมีตอนนี้ ผมทำเองได้เหมือนกัน แค่ความเร็วคงไม่เร็วเท่าไร”
[ห้องปฏิบัติการระดับต้น] ที่เพิ่งอัปเกรดเสร็จ มีความสามารถในการแปรรูปชิ้นงานที่ไม่เลวเลย
เมื่อใช้ควบคู่กับ [สมาธิบริสุทธิ์] ที่เปิดใช้ได้ทุกเมื่อ ถ้าเป็นแค่การทำ [ปืนใหญ่บ้านๆ] ซูเฮ่ายวนก็มั่นใจอยู่ไม่น้อย
เรื่องเดียวที่ยุ่งยากคือกำลังคน
เพราะตั้งแต่แปรรูปชิ้นส่วนไปจนถึงประกอบขั้นสุดท้าย แทบทุกขั้นตอนต้องลงมือทำเอง
ต่อให้เร่งประสิทธิภาพเต็มที่ วันหนึ่งผลิตได้สองลูกอย่างสม่ำเสมอก็นับว่าไม่เลวแล้ว
แต่พอได้ยินคำว่า “ผลิตจำนวนมากได้” ดวงตาของไช้กัวหมิงก็พลันสว่างวาบ
ทำได้ก็พอ นี่ต่างหากคือเรื่องสำคัญที่สุด
“ผลิตแค่จำนวนน้อยคงไม่พอ”
เขาพูดต่ออย่างรวดเร็ว “จำนวนที่เราต้องการอาจจะมากเป็นพิเศษ”
“ถ้าคุณยินดีร่วมมือกัน ทั้งการสร้างโรงงาน อุปกรณ์ และเรื่องอื่นๆ ทางรัฐสามารถให้การสนับสนุนได้ตามความเหมาะสม”
ซูเฮ่ายวนชะงักไปทันที ถึงกับเตรียมช่วยสร้างโรงงานให้เขาเลยหรือ?
คราวนี้เขางุนงงจริงๆ แล้ว
ทำไมกระทรวงกลาโหมถึงสั่งซื้อดอกไม้ไฟจำนวนมากขนาดนี้?
จะเอาไปจุดพร้อมกันตอนฉลองปีใหม่หรือ? แต่วันนี้ก็เป็นวันแรกของตรุษจีนแล้ว
อีกอย่าง ของที่เขาขายลูกละหนึ่งหมื่น ถ้าซื้อกันเป็นล็อตใหญ่ งบที่ใช้คงไม่ใช่งบสำหรับดอกไม้ไฟธรรมดาแน่
กระทรวงกลาโหมร่ำรวยถึงขั้นใช้ [ปืนใหญ่บ้านๆ] ในงานฉลองแล้วหรือ?
เมื่อเห็นสีหน้าของซูเฮ่ายวนที่ยิ่งทียิ่งสงสัย ไช้กัวหมิงก็เข้าใจได้ทันทีว่าเขากำลังคิดอะไร
เดิมทีเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับแผนของกระทรวงกลาโหม เขาไม่ได้ตั้งใจจะเล่ารายละเอียดทั้งหมดให้ฟัง
แต่พอคิดอีกที ถ้าทั้งสองฝ่ายจะร่วมมือกันจริงๆ ยังไงซูเฮ่ายวนก็ต้องรู้เรื่องต่างๆ เข้าสักวัน