อกของเด็กคนที่สามเริ่มขยับขึ้นลง
จากนั้นก็ไอน้ำออกมาเช่นกัน
แม้ทั้งสามคนจะยังอ่อนแรงมาก สติยังไม่กลับมาเต็มที่ แต่อย่างน้อยก็กลับมาหายใจได้เองแล้ว
“ในที่สุด……”
เสี่ยวฟางพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด
ร่างกายที่เกร็งมาตลอดคลายลง เขาทรุดนั่งลงกับพื้นทันที
อย่าดูว่าการกดหน้าอกเหมือนเป็นแค่การทำซ้ำไปเรื่อย ๆ
แต่พอลงมือทำจริง ๆ จะใช้แรงมากกว่าที่คนทั่วไปคิดเสียอีก
เพื่อให้การกดหน้าอกได้ผล ทุกครั้งต้องออกแรงให้มากพอและมั่นคงพอ
คนปกติทำได้ไม่นานก็จะเหนื่อยจนแขนล้า
เสี่ยวฟางเพิ่งร่วมช่วยชีวิตเด็กสามคนติดต่อกัน แม้จะมีคนผลัดกันทำ แต่ตอนนี้ก็เหนื่อยจนหายใจหอบแล้ว
อีกด้านหนึ่ง
ซูเฮ่ายวนค่อย ๆ ปล่อยมือจากจอยควบคุม แล้วก้มมองฝ่ามือตัวเอง
เหงื่อท่วมไปหมดแล้ว
อย่าดูว่าเมื่อครู่เขายืนอยู่ตรงนั้นแทบไม่ได้ขยับ
แต่ความกดดันที่ต้องแบกรับนั้นไม่น้อยเลย
【นักล่าปลาตัวยง】เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่เขาสร้างขึ้นมากับมือ
เขาคุ้นเคยกับพารามิเตอร์และฟังก์ชันต่าง ๆ ของมันดียิ่งกว่าใคร
แต่การนำโมดูลปล่อยไฟฟ้ามาใช้กับคนจริง ๆ นี่เป็นครั้งแรก
ถ้าปากเทียมปากจริงกับการกดหน้าอกทำได้ไม่ถูกต้อง อย่างมากก็แค่ช่วยได้ไม่เต็มที่
แต่การช็อตไฟฟ้าไม่เหมือนกัน
หากปล่อยกระแสไฟผิดพลาด อาจยิ่งทำให้คนจมน้ำได้รับบาดเจ็บหนักกว่าเดิม
เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่กดปุ่ม ซูเฮ่ายวนจึงต้องกลั้นหายใจลุ้นอยู่ในใจ
โชคดีที่ผลลัพธ์ออกมาดี เด็กทั้งสามคนปลอดภัยทุกคน
ขณะที่บรรยากาศในที่เกิดเหตุเริ่มผ่อนคลายลงเสียที——
“ตุ้บ!”
“ตุ้บ!”
เสียงทึบดังขึ้นหลายครั้ง ซูเฮ่ายวนชะงัก รีบเงยหน้าขึ้น