ถ้าถ่ายภาพนี้ไว้ได้จริง
คงเอาไปคุยโวได้ทั้งชีวิตแน่
คิดได้ดังนั้น จินซินซินก็รีบยกแว่น VR ขึ้นแล้วหันไปมองข้าง ๆ
“ลุงเจียง!”
“ลุงเจียง!”
พ่อบ้านรีบเดินเข้ามาทันที
“คุณชาย”
“เทโฆษณาโต้วเจียเข้าห้องไลฟ์ให้ผม!”
“ใส่เงินให้เยอะ ๆ เลย!”
จินซินซินพูดยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ
“รอบนี้ใส่ให้เต็มเพดานไปเลย!”
“ผมจะดันกระแสให้พุ่งสุด ๆ!”
“ให้คนทั้งเน็ตรู้ว่าวันนี้ผม จินซินซิน เจอเรือจมในทะเลจีนใต้!”
“รับทราบครับ คุณชาย”
ลุงเจียงยังคงทำงานฉับไวเหมือนเดิม
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเริ่มจัดการหลังบ้านทันที
เรื่องแบบนี้เขาเคยทำมาไม่น้อย
แต่ก่อนหน้านี้ปกติก็ลงเงินครั้งละหลายหมื่นหรือหลักแสนต้น ๆ เท่านั้น
เพราะถึงจินซินซินจะรวย แต่ก็ไม่ได้ไร้สมองเสียทีเดียว
เขารู้ว่าคอนเทนต์อวดรวยตามปกติของตัวเองเรียกคนเข้ามาดูได้จริง
แต่ไม่ได้แปลว่าจะรั้งผู้ชมไว้ได้เสมอไป
ถ้าพึ่งการเทโฆษณาอย่างเดียว นานไปก็ไม่มีความหมายเท่าไร
แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน เรือจมในทะเลลึก
แค่หัวข้อแบบนี้ก็ชวนตื่นตะลึงพออยู่แล้ว
ขอแค่เจอของจริง ไม่ต้องพูดถึงยอดผู้ติดตาม แค่ติดข่าวโหวตก็เป็นไปได้
เพราะอย่างนั้นครั้งนี้ลุงเจียงจึงไม่ลังเล
เขาทุ่มเงินหลายแสนเข้าหลังบ้านทันที
แพลตฟอร์มโต้วอินก็แนะนำไลฟ์ได้รวดเร็วมาก
ทันทีที่เริ่มเทโฆษณา
จำนวนผู้ชมออนไลน์ในห้องไลฟ์ก็เริ่มเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ผู้ชมหน้าใหม่จำนวนมากทยอยหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย
แต่ทันทีที่เข้ามา ปฏิกิริยาแรกของทุกคนแทบจะเหมือนกันหมด
งง
เพราะในภาพ…มืดสนิทไปหมด
[เดี๋ยวนะ ทำไมมืดไปหมดเลย จอโทรศัพท์ฉันพังหรือเปล่า?]