【ถ้าแค่ลากสิ่งของ พลังของ【นักล่าปลาตัวยง】ก็น่าจะไม่มีปัญหา แต่เป้าหมายอย่างศพเปราะบางเกินไปจริง ๆ จะลงมือสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้】
【แต่ศพดันอยู่กลางทะเลสาบเขื่อนเลยเหรอ? ก่อนหน้านี้ผมดูภาพจากอุปกรณ์ ยังไม่รู้สึกเลยว่ามันว่ายออกไปไกลขนาดนี้】
……
ซูเฮ่ายวนกวาดตามองคอมเมนต์อยู่สองสามครั้ง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอะไร
อีกฝ่ายไม่รู้จักตัวเขาและไม่รู้ความสามารถของ【นักล่าปลาตัวยง】 ปฏิกิริยาแบบนี้ก็เป็นเรื่องปกติ
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ถอยมาคิดว่าอีกฝ่ายรู้ว่าเขาเป็นใคร ก็ไม่มีทางเอาสถานที่เกิดเหตุที่อาจเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมมาให้เขาทดลองผลิตภัณฑ์ตามใจชอบ
เรื่องที่ต้องใช้ความเชี่ยวชาญก็ต้องให้คนที่เชี่ยวชาญจัดการ คำพูดนี้ไม่ผิด
เพราะอย่างนั้น หลังถูกปฏิเสธติดกันสองครั้ง ซูเฮ่ายวนจึงเลิกพูดไปเสียเลย
ครั้งหนึ่งยังพอว่า แต่จะให้ขอเป็นครั้งที่สามก็คงไม่ได้ ศพนี่เขาเป็นคนพบเอง
ตอนนี้เขาถึงขั้นช่วยระบุตำแหน่งพิกัดให้แม่นยำแล้ว ทำถึงขนาดนี้ก็ถือว่ามากพอแล้ว
ขณะที่เขากำลังคิดเช่นนั้น ทางลุงจ้าวก็สรุปแผนเบื้องต้นได้อย่างรวดเร็ว
“ผมเสนอให้เจาะช่องน้ำแข็งตรงบริเวณกลางทะเลสาบเขื่อนเลยครับ”
“พอระบุตำแหน่งทางลงได้แล้ว ก็ให้นักดำน้ำดิ่งลงไปตรง ๆ เพื่อย่นเวลาค้นหาศพให้สั้นที่สุด”
“ไม่อย่างนั้น ถ้าลงน้ำจากจุดที่อยู่ไกลแล้วค่อยค้นหาไปด้านข้าง เจ้าหน้าที่กู้ภัยอาจหลงทิศระหว่างทางได้ง่าย”
“อุณหภูมิตอนนี้ต่ำมาก ยิ่งคนอยู่ใต้น้ำนาน ความเสี่ยงที่จะเกิดภาวะเสียอุณหภูมิร่างกายก็ยิ่งเพิ่มขึ้นทุกวินาที”
ทีมคนอื่น ๆ คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแสดงความเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว
“ได้ครับ”
“แผนนี้ปลอดภัยที่สุดแล้ว”