【ยังดีที่ช่วยเหลือได้ทันเวลา อย่างน้อยก็ไม่กลายเป็นโศกนาฏกรรม】
【เด็กสำคัญกับครอบครัวหนึ่งมากจริง ๆ ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา พ่อแม่กลุ่มนี้คงไม่มีวันกลับไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้อีก】
【วันนี้โชคดีที่ช่างยวนอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นผลที่ตามมาคงไม่อยากนึกถึง】
【คราวหน้าพาเด็กไปที่แบบนี้ต้องคอยจับตาดูให้ดี โดยเฉพาะเวลาที่ผิวน้ำแข็งดูแข็งแรง ยิ่งเป็นตอนนั้นที่คนมักจะเผลอลดความระวังลง】
【เด็กทั้งสามคนช่วยไว้ได้หมดแล้ว ในที่สุดก็ฉลองได้สักที!】
……
หลังส่งรถพยาบาลออกไป ตำรวจและสมาชิกทีมกู้ภัยที่เกร็งเครียดมาตลอดก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย
แต่วันนี้พวกเขามาที่นี่ไม่ได้มาเพื่อจัดการเหตุคนตกน้ำโดยเฉพาะ
ภารกิจที่แท้จริงยังไม่จบ
ศพที่คาดว่าจมอยู่ใต้ทะเลสาบเขื่อนยังรอให้พวกเขาจัดการอยู่
ดังนั้นหลังพักหายใจเล็กน้อย ทุกคนก็เดินกลับไปยังจุดเดิม เพื่อหารือเรื่องแผนกู้สิ่งของขึ้นมาต่อ
ระหว่างทาง
เสี่ยวฟ่างใช้ศอกสะกิดซูเฮ่ายวนเบา ๆ
“เอ่อ ซูเฮ่ายวน”
“มีอะไรเหรอ”
เสี่ยวฟ่างทำหน้าสงสัยใคร่รู้
“ว่าแต่【นักล่าปลาตัวยง】ของคุณมีฟังก์ชันเตาทำความร้อนได้ยังไงกันแน่”
ซูเฮ่ายวน:“……”
ไม่ใช่สิ ทำไมนายยังจำเรื่องนี้ได้อีกล่ะ
เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองกลบเกลื่อนได้สำเร็จแล้วเสียอีก
ใครจะคิดว่าเสี่ยวฟ่างจะจำได้ไม่ลืมเลย
ผู้ชมในห้องไลฟ์ที่เกือบจะลืมคำถามนี้ไปแล้ว พอได้ยินเข้าก็กลับมาตื่นตัวกันอีกครั้ง
【จริงด้วย! คำถามนี้ยังไม่ได้คำตอบเลย!】
【ปล่อยกระแสไฟฟ้ายังพออ้างได้ว่าเอาไว้จัดการปลาตัวใหญ่ แต่เป่าลมร้อนนี่คงไม่ใช่เพราะกลัวปลาหนาวในน้ำหรอกนะ?】
【มีอะไรผิดปกติก็ต้องมีเบื้องหลัง ฉันว่าต้องมีเรื่องราวอะไรอยู่แน่ ๆ】
【เมื่อกี้สตรีมเมอร์พูดอ้ำอึ้งตลอด ต้องมีเรื่องเด็ดแน่ ๆ!】
【หรือว่าช่างยวนเคยตกลงไปในหลุมน้ำแข็งมาก่อน?】
【ถ้าเคยเจอเรื่องแบบนั้นจริง การออกแบบฟังก์ชันทำความร้อนก็สมเหตุสมผลดี】